Нури худои намоядати оинаи муҷаррадӣ

نور خدا نمایدت آینهٔ مجردی

Аз дар мо дар о агар толиби ишқи сармадӣ

از در ما در آ اگر طالب عشق سرمدی

Бода бидиҳ ки дӯзах ар номи гуноҳи мо барад

باده بده که دوزخ ار نام گناه ما برد

Об занад бар оташаши муъҷизаи Маҳмадӣ

آب زند بر آتشش معجزهٔ محمدی

Шӯъбада боз мекунӣ ҳар дам ва нест ин раво

شعبده باز می کنی هر دم و نیست این روا

Қоли расӯли рбнои мо анои қти ман дадӣ

قال رسول ربنا ما انا قط من ددی

Гар ту бад-ӣни ҷамолу фар , сӯй чаман кунӣ гузар

گر تو بدین جمال و فر، سوی چمن کنی گذر

Сӯсану сарву гул ба ту ҷумла шаванд муқтада

سوسن و سرو و گل به تو جمله شوند مقتدی

Мурғи дили ту ҳоФзои баста дом орзӯаст

مرغ دل تو حافظا بستهٔ دام آرزوست

эй мутаъаллиқи хаҷал дам мазан аз муҷаррадӣ

ای متعلق خجل دم مزن از مجردی