Акнӯн ки зи гули боз чаман шуд чу биҳиштӣ

اکنون که ز گل باز چمن شد چو بهشتی

Соқӣ май гулранги талаб бар лаби киштӣ

ساقی می گلرنگ طلب بر لب کشتی

Занги ғамат аз дил май хӯни ранги баради пок

زنگ غمت از دل می خون‌رنگ برد پاک

Бишинав ки чунин гуфт марои поки сириштӣ

بشنو که چنین گفت مرا پاک سرشتی

Гар мӯҳтасибат бар кадуӣ бода занад санг

گر محتسبت بر کدوی باده زند سنگ

Башикан ту кадуии сар ӯ низ ба хиштӣ

بشکن تو کدوی سر او نیز به خشتی

Омурзиш нақдаст касеро ки дар ӣнҷо

آمرزش نقد است کسی را که در اینجا

Ёрӣаст чу ҳурӣу сарое чу биҳиштӣ

یاریست چو حوری و سرایی چو بهشتی

Ҷаҳли ману илми ту фалакро чаҳ тафовут

جهل من و علم تو فلک را چه تفاوت

Онҷо ки басар нест чаҳ хӯбӣ ва чаҳ зиштӣ

آنجا که بصر نیست چه خوبی و چه زشتی

Бар хок дар хоҷа ки айвон ҷалол аст

بر خاک در خواجه که ایوان جلال‌است

Гар болаш зар нест бисозем ба хиштӣ

گر بالش زر نیست بسازیم به خشتی

Тарсои бачае дӯш ҳаме гуфт ки ҳофиз

ترسا بچه‌ای دوش همی‌گفت که حافظ

Ҳайфаст ки ҳар дам кунад оҳанги кнштӣ

حیف است که هر دم کند آهنگ کنشتی