Рӯзӣ ки фалак аз ту бурӣдаи сети маро

روزی که فلک از تو بریده‌ست مرا

Кас бо лаби пари хандаи надидаи сети маро

کس با لب پر خنده ندیده‌ست مرا

Чандон ғами ҳиҷрони ту бар дил дорам

چندان غم هجران تو بر دل دارم

Ман донам ва он ки офарӣдаи сети маро

من دانم و آن که آفریده‌ست مرا