Сипосу ситоиши мрхдоиро ҷли ҷалола , ки офаридагор ҷаҳонаст ,у дорандаи замин ва замонаст ,у рӯзии даҳ ҷонўронст ,у донандаи ошкоро ва ниҳонаст , худованд беҳамто ва беанбоз , ва бедастур ва бениёз , яке на аз ҳади қиёсу адад , қодиру мустағнӣ аз Заҳиру мадад ,у дуруд бар пайғамбарон ӯ аз одами сафӣ то пайғамбари арабии Муҳамади Мустафои слии аллоҳи алайҳими аҷмъин , ва бар итрату асҳобу баргузидагон ӯ , чунин гуяд ( хоҷаи ҳакими файласуфи алўқти Сайиди алмҳққини малики алҳкмоء ) ъмрбни иброҳӣми алхём ( раҳмаи аллоҳи алайҳ ) ки чун назар афтод аз онҷо ки камол ақласт ҳеҷ чиз наёфтам шарифтар аз сухан ва рафеътар аз калом , чаҳ агар бузургвортар аз каломи чизе будӣ ҳақи таъолӣ бо расӯли слии аллоҳи алайҳ хитоб фармудӣ , ва гуфта анд битозӣу хайри ҷлиси фӣ алзмон китоб , дӯстӣ ки бар ман ҳақ суҳбат дошт ва дар неки аҳдии ягона буд аз ман илтимос кард ки сабаб ниҳодани наврӯз чаҳ бӯдаасту кадоми подшоҳ ниҳодаст , илтимос ӯро мабзули доштам ва ин мухтасар ҷамъ карда омад бтўФиқи ҷли ҷалола .

سپاس و ستایش مر خدای را جل جلاله، که آفریدگار جهان است و دارندهٔ زمین و زمان است و روزی‌ده جانوران است و دانندهٔ آشکارا و نهان است. خداوند بی‌همتا و بی‌انباز، و بی‌دستور و بی‌نیاز، یکی نه از حد قیاس و عدد، قادر و مستغنی از ظهیر و مدد، و درود بر پیغمبران او از آدم صفی تا پیغمبر عربی محمد مصطفی صلی الله علیهم اجمعین، و بر عترت و اصحاب و برگزیدگان او. چنین گوید خواجه حکیم فیلسوف الوقت سید المحققین ملک الحکماء عمربن ابراهیم الخیام (رحمه الله علیه) که «چون نظر افتاد از آن جا که کمال عقل است هیچ چیز نیافتم شریف‌تر از سخن و رفیع‌تر از کلام. چه اگر بزرگوارتر از کلام چیزی بودی حق تعالی با رسول صلی الله علیه خطاب فرمودی، و گفته‌اند بتازی و خیر جلیس فی‌الزمان کتاب، دوستی که بر من حق صحبت داشت و در نیک عهدی یگانه بود از من التماس کرد که سبب نهادن نوروز چه بوده است و کدام پادشاه نهاد است، التماس او را مبذول داشتم و این مختصر جمع کرده آمد؛ به توفیق جل جلاله».