Гӯйанд рӯзии ҳакимии писари хешро панд медод гуфт « эй писар , аспи дӯсти дору камони азизи дор ва беҳисор мабошу ҳисор бе матарс мадор . » гуфт « эй падар , асп ва камон донистам . Ҳисор ва матарс аз куҷо ? » гуфт « ҳисор , муборизаст ва матарс зира » яъне безира мабош то туоне .
گویند روزی حکیمی پسر خویش را پند میداد گفت «ای پسر ، اسپ دوست دار و کمان عزیز دار و بیحصار مباش و حصار بیمترس مدار.» گفت «ای پدر ، اسپ و کمان دانستم. حصار و مترس از کجا؟» گفت « حصار، مبارزست و مترس زره » یعنی بیزره مباش تا توانی.