Гӯйанд рӯзии нӯшин равон аз Бобак ориз пурсед гуфт « аз слоҳдорони кадом ном бурдор таранд ? » гуфт « худовандони камону тир » нӯшин равон аз вай шигифт монад . Хост ки ин маънии бшрҳ боз гуяд гуфт « чигуна бояд ки бошанд ин мардумон ? » гуфт « чунонк ҳамаи танашон дил бошад ,у ҳамаи дилашони бозу ,у ҳамаи бозуашони камон ,у ҳама камонишон тир ,у ҳамаи тирашони дили душман » гуфт « чигуна бояд донист ин маъниро ? » гуфт « чунонк дил қавӣ доранду сахт чун бозу ,у зиҳи ҳамвору сахт чун камон ,у тири росту мувофиқ чун зиҳ , то ҳаргоҳ ки чунин буд ҷои тири хеш дар дили душмани бенанд , ин қадар дар маънии тир ва камон гуфта омад . »

گویند روزی نوشین‌روان از بابک عارض پرسید گفت « از سلاحداران کدام نام‌بردار‌ترند ؟» گفت « خداوندان کمان و تیر » نوشین‌روان از وی شگفت ماند. خواست که این معنی بشرح باز گوید گفت « چگونه باید که باشند این مردمان ؟» گفت « چنانک همه تنشان دل باشد، و همه دلشان بازو، و همه بازوشان کمان، و همه کمانشان تیر، و همه تیرشان دل دشمن » گفت « چگونه باید دانست این معنی را ؟» گفت « چنانک دل قوی دارند و سخت چون بازو ، و زه هموار و سخت چون کمان، و تیر راست و موافق چون زه، تا هرگاه که چنین بوَد جای تیر خویش در دل دشمن بینند، این قدر در معنی تیر و کمان گفته آمد. »