Дар доираи сипеҳри нопидои ғӯр

در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور

Ҷомии сет ки ҷумларо чашонанд ба давр

جامی‌ست که جمله را چشانند به دور

Навбат чу ба давр ту расад оҳ макун

نوبت چو به دورِ تو رسد آه مکن

Май нӯш ба хўшдлӣ ки давраст на ҷавр

می نوش به خوشدلی که دور است نه جور