Афсӯс ки номаи ҷавонӣ тай шуд

افسوس که نامهٔ جوانی طی شد

Ва он тозаи баҳори зиндагонӣ дай шуд

وآن تازه‌بهارِ زندگانی دی شد

Он мурғи тараб ки ном ӯ буд шабоб

آن مرغِ طَرَب که نام او بود شَباب

Афсӯс надонам ки кӣ омад ? кӣ шуд ?

افسوس ندانم که کی آمد کی شد!