Гар омаданам ба ман бадӣ , номдмӣ .

گر آمدنم به من بُدی، نامَدَمی

Вар низ шудан ба ман бадӣ , кӣ шудамӣ ?

ور نیز شدن به من بدی، کی شدمی؟

Ба зон набадӣ ки андарин дайри хароб ,

بِهْ زان نَبُدی که اندر این دیْرِ خراب

На омадамӣ , на шудамӣ , на бидамӣ .

نه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی!

Хониш
рбоъӣ 17 — сҳӣл қосмӣ