Бар лавҳи нишон бӯданӣ ҳо бӯдааст ,

بر لوحْ نشانِ بودنی‌ها بوده‌ است

Пайвастаи қалами зи неку бад фарсӯдааст ;

پیوسته قلم ز نیک و بد فرسوده‌ است

Дар рӯзи азал ҳар он чаҳ боист бидод ,

در روز ازل هر آنچه بایست بداد

Ғам хӯрдану кўшидни мо беҳудааст ,

غم خوردن و کوشیدنِ ما بیهوده‌ است

Хониш
рбоъӣ 26 — сҳӣл қосмӣ