Чун абр ба наврӯзи рух лола бишуст ,

چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست،

Бар хез ва ба ҷом бода кун азми дуруст ,

بر خیز و به جامِ باده کن عزمِ درست،

Кин сабза ки имрӯз тмошогаҳ туаст ,

کاین سبزه که امروز تماشاگه توست،

Фардои ҳама аз хок ту бархоҳад раст !

فردا همه از خاک تو برخواهد رُسْت!

Хониш
рбоъӣ 62 — сҳӣл қосмӣ