Дидам ба сари иморатии мардии фард ,

دیدم به سرِ عمارتی مردی فرد

Кови гул ба лагад мезад ва хораш мекард ,

کاو گِل به لگد می‌زد و خوارش می‌کرد

Ваон гул ба забони ҳол бо ӯ мегуфт :

وان گِل به زبانِ حال با او می‌گفت:

Сокин , ки чу ман басии лагад хоҳӣ хӯрд !

ساکن! که چو من بسی لگد خواهی‌خورد!