Астни ҳаннона аз ҳиҷри расӯл

اُسُتنِ حنّانه از هِجر رسول

Нола мезад ҳамчуи арбоби уқул

ناله می‌زد همچو ارباب عُقول

Гуфт пайғомбар чаҳ хоҳӣ эй сутун ?

گفت پیغامبر چه خواهی ای ستون؟

Гуфт : ҷонам аз фироқати гашти хӯн ;

گفت: جانم از فراقت گشت خون؛

Маснадат ман будам , аз ман тохтӣ

مُسْنَدَت من بودم، از من تاختی

Бар сари минбари ту маснади сохтӣ

بر سر منبر تو مَسنَد ساختی

Гуфт : хоҳӣ ки туро нахлӣ кунанд ?

گفت: خواهی که ترا نخلی کنند؟

Шарқӣу ғарбии зи ту миваи чннд

شرقی و غربی ز تو میوه چنند

ё дар он олам , ҳақат сарвӣ кунад ?

یا در آن عالم، حقت سروی کند؟

Тотару тозаи Бамоне то абад

تا تر و تازه بمانی تا ابد

Гуфт он хоҳам ки доим шуд бақоаш

گفت آن خواهم که دایم شد بقاش

Бишинав эй ғофил ! кам аз чӯбӣ мабош

بشنو ای غافل! کم از چوبی مباش

Он сутунро дафн кард андари замин

آن ستون را دفن کرد اندر زمین

То чу мардум ҳашар гардад явми дайн

تا چو مردم حَشْرْ گردد یومِ دین

То бадоне ҳар киро яздон бихонад

تا بدانی هر که را یزدان بخواند

Аз ҳамаи кори ҷаҳон бекор монад

از همه کار جهان بی‌کار ماند

Ҳар киро бошад зи яздони кору бор

هر که را باشد ز یزدان کار و بار

Ёфт бори онҷо ва берун шуд зи кор

یافت بار آنجا و بیرون شد ز کار

Онк ӯро набӯд аз асрор дод

آنک او را نبود از اسرار داد

Кӣ кунад тасдиқ ӯ нолаи ҷамод

کی کند تصدیق او نالهٔ جماد

Гуяд оре на зи дили баҳри вифоқ

گوید آری نه ز دل بهر وفاق

То нгўиндш ки ҳаст аҳли нифоқ

تا نگویندش که هست اهل نفاق

Гар наяндӣ воқифон амр кун

گر نیندی واقفان امر کن

Дар ҷаҳон рад гашта будӣ ин сухан

در جهان رد گشته بودی این سخن

Сад ҳазорон зи аҳли тақлиду нишон

صد هزاران ز اهل تقلید و نشان

Афкандашони ним ваҳмӣ дар гумон

افکندشان نیم وهمی در گمان

Ки ба занни тақлиду истидлолашон

که به ظن تقلید و استدلالشان

Қоимасту ҷумлаи пару болашон

قایمست و جمله پر و بالشان

Шубҳае ангезади он шайтони дун

شبهه‌ای انگیزد آن شیطان دون

ДрФтнди ин ҷумлаи кӯрони сарнигӯн

درفتند این جمله کوران سرنگون

Пои истидлолёни чубин буд

پای استدلالیان چوبین بود

Пои чубини сахт бетамкин буд

پای چوبین سخت بی‌تمکین بود

Ғайри он қутби замони дидаи вар

غیر آن قطب زمان دیده‌ور

Каз саботаш кӯҳ гардад хираи сар

کز ثباتش کوه گردد خیره‌سر

Пои нобӣно Асо бошад Асо

پای نابینا عصا باشد عصا

То науфтад сарнигӯн ӯ бар ҳсо

تا نیفتد سرنگون او بر حصا

Он савории кови сипаҳро шуд зафар

آن سواری کاو سپه را شد ظفر

Аҳли дайнро кист султони басар

اهل دین را کیست سلطان بصر

Бо Асои кӯрон агар раҳ дида анд

با عصا کوران اگر ره دیده‌اند

Дар паноҳи халқи равшан дида анд

در پناه خلق روشن‌دیده‌اند

Гар на биноёни бдндӣу шаҳон

گر نه بینایان بدندی و شهان

Ҷумлаи кӯрони мурдаи Андӣ дар ҷаҳон

جمله کوران مرده‌اندی در جهان

На зи кӯрон кишт ояд на дуруд

نه ز کوران کشت آید نه درود

На иморат на тиҷоратҳоу суд

نه عمارت نه تجارتها و سود

Гар накардӣ раҳмату аФзолтон

گر نکردی رحمت و افضالتان

Дар шикастии чӯби истидлолатон

در شکستی چوب استدلالتان

Ин Асо чаҳ буд қиёсоту далел

این عصا چه بود قیاسات و دلیل

Он Асо ки додашон бинои ҷалил

آن عصا که دادشان بینا جلیل

Чун Асо шуд олати ҷангу нафир

چون عصا شد آلت جنگ و نفیر

Он Асоро хирад башикан эй зрир

آن عصا را خرد بشکن ای ضریر

ӯ Асоатон дод то пеш омадят

او عصاتان داد تا پیش آمدیت

Он Асо аз хашми ҳам бар вай задят

آن عصا از خشم هم بر وی زدیت

Ҳалқаи кӯрон ба чаҳ кор андаред

حلقهٔ کوران به چه کار اندرید

Дидбонро дар миёна оваред

دیدبان را در میانه آورید

Доман ӯ гир ков додат Асо

دامن او گیر کاو دادت عصا

Дар нигари кодм чаҳ ҳо дид аз Асо

در نگر کادم چه‌ها دید از عصا

Муъҷизаи Мӯсоу Аҳмадро нигар

معجزهٔ موسی و احمد را نگر

Чун Асо шуд мору астн бо хабар

چون عصا شد مار و استن با خبر

Аз Асои Марӣ ва аз астни ҳнин

از عصا ماری و از استن حنین

Панҷ навбат мезананд аз баҳри дайн

پنج نوبت می‌زنند از بهر دین

Гарна номаъқӯл будӣ ин маза

گرنه نامعقول بودی این مزه

Кӣ бадии ҳоҷат ба чандини муъҷиза

کی بدی حاجت به چندین معجزه

Ҳарчӣ маъқӯласт ақлаш ме хӯрд

هرچه معقولست عقلش می‌خورد

Бе баёни муъҷиза беҷиру мад

بی بیان معجزه بی جر و مد

Ин тариқи бикри номаъқӯли байн

این طریق بکر نامعقول بین

Дар дил ҳар мқблии мақбули байн

در دل هر مقبلی مقبول بین

Ҳамчунон каз бими одами деву дад

همچنان کز بیم آدم دیو و دد

Дар ҷазоир дар рамеданд аз ҳасад

در جزایر در رمیدند از حسد

Ҳам зи бими мӯъҷизоти анбиё

هم ز بیم معجزات انبیا

Сар кашида мункирони зери гё

سر کشیده منکران زیر گیا

То ба номӯс мусулмонӣ зӣанд

تا به ناموس مسلمانی زیند

Дар тслс то ндонӣ ки кӣанд

در تَسلُّس تا ندانی که کیند

Ҳамчуи қуллобон бар он нақди табоҳ

همچو قلابان بر آن نقد تباه

Нуқра мемоланду номи подшоҳ

نقره می‌مالند و نام پادشاه

Зоҳири алфозашони тавҳиду шаръ

ظاهر الفاظشان توحید و شرع

Ботини он ҳамчу дар нони тухми саръ

باطن آن همچو در نان تخم صرع

Фалсафиро Зуҳра на то дам занад

فلسفی را زهره نه تا دم زند

Дам занад дайни ҳақаш бар ҳам занад

دم زند دین حقش بر هم زند

Дасту пой ӯ ҷамоду ҷон ӯ

دست و پای او جماد و جان او

Ҳар чаҳ гуяд он ду дар фармон ӯ

هر چه گوید آن دو در فرمان او

Бо забонашон гарчи тӯҳмат ме ниҳанд

با زبانشان گرچه تهمت می‌نهند

Дасту поҳошон гувоҳӣ ме диҳанд

دست و پاهاشان گواهی می‌دهند