Он замони ҳақ бар умр хобӣ гумошт

آن زمان حق بر عُمَر خوابی گماشت

То ки хеш аз хоб натавонист дошт

تا که خویش از خواب نتوانست داشت

Дар аҷаб афтод кин маъҳуд нест

در عجب افتاد کاین معهود نیست

Ин з ғайб афтод , бемақсӯд нест

این ز غیب افتاد، بی‌مقصود نیست

Сари ниҳоду хоби барадаш хоб дид

سر نهاد و خواب بردش خواب دید

Комдш аз ҳақи Нидо ҷонаш шунид

کآمدش از حق ندا جانش شنید

Он наДоӣ косл ҳар бонг ва навост

آن ندایی کاصل هر بانگ و نواست

Худ Нидо онаст ва ин боқии садост

خود ندا آنست و این باقی صَداست

Тарк ва карду порсии гӯу араб

ترک و کرد و پارسی‌گو و عرب

Фаҳм карда он Нидо бегӯшу лаб

فهم کرده آن ندا بی‌گوش و لب

Худ чаҳ ҷои тарк ва тоҷикасту занг

خود چه جای ترک و تاجیکست و زنگ

Фаҳм кардааст он Нидоро чӯбу санг

فهم کرده است آن ندا را چوب و سنگ

Ҳар дамӣ аз вай ҳаме ояд аласт

هر دمی از وی همی‌آید اَلَست

Ҷавҳар ва эъроз мегирданд ҳаст

جوهر و اَعراض می‌گردند هست

Гар намеояд балии зоишон вале

گر نمی‌آید بلی زایشان ولی

Омаданашон аз адам бошад балӣ

آمدنشان از عدم باشد بلی

Зонч гуфтам ман зи фаҳми сангу чӯб

زانچ گفتم من ز فهم سنگ و چوب

Дар беонашқиссае ҳаши дори хуб

در بیانش قصه‌ای هش‌دار خوب