Он взирк аз ҳасад будаш нажод

آن وزیرک از حسد بودش نژاد

То ба ботили гӯшу бинӣ бод дод

تا به باطل گوش و بینی باد داد

Бар умеди онк аз неши ҳасад

بر امید آنکِ از نیش حسد

Заҳр ӯ дар ҷон мискинон расад

زهر او در جان مسکینان رسد

Ҳар касе кӯ аз ҳасад бинӣ кунад

هر کسی کو از حسد بینی کند

Хешро бегӯш ва бебинӣ кунад

خویش را بی‌گوش و بی بینی کند

Бинӣ он бошад ки ӯ бӯеи барад

بینی آن باشد که او بویی بَرد

Буи ӯро ҷониби кӯеи барад

بوی او را جانب کویی بَرد

Ҳар ки бӯяш нест бебинӣ буд

هر که بویش نیست بی بینی بود

Буи он буиаст кони динӣ буд

بوی آن بویست کان دینی بود

Чунк бӯеи бараду шукр он накард

چونک بویی بُرد و شکر آن نکرد

Куфр неъмат омад ва байняш хӯрд

کفر نعمت آمد و بینیش خورد

Шукр кун мари шокиронро банда бош

شکر کن مر شاکران را بنده باش

Пеши эшон мурдаи шӯ поянда бош

پیش ایشان مُرده شو پاینده باش

Чун вазир аз раҳи зании мояи мсоз

چون وزیر از ره‌زنی مایه مساز

Халқро ту бар мёўр аз намоз

خلق را تو بر میاور از نماز

Носеҳ дайн гашта он кофари вазир

ناصح دین گشته آن کافر وزیر

Карда ӯ аз макр дар гўзинаҳи сайр

کرده او از مکر در گوزینه سیر