эй шаҳон киштем мо хасми бурун
ای شهان کُشتیم ما خصم برون
Монад хасмӣ зу бтар дар андарун
ماند خصمی زو بتر در اندرون
Куштани ин , кори ақл ва ҳуш нест
کشتن این، کار عقل و هوش نیست
Шери ботини сухра харгӯш нест
شیر باطن سخرهٔ خرگوش نیست
Дӯзахаст ин нафас ва дӯзах аждаҳост
دوزخست این نَفس و دوزخ اژدهاست
Кӯ ба дарёҳо нагардад каму кост
کو به دریاها نگردد کم و کاست
Ҳафт дарёро дар ошомад , ҳануз
هفت دریا را در آشامد، هنوز
Кам нагардад сӯзиши он халқи сӯз
کم نگردد سوزش آن خلقسوز
Сангҳоу кофарони санги дил
سنگها و کافرانِ سنگدل
Андар оянд андрўи зору хаҷал
اندر آیند اندرو زار و خجل
Ҳам нагардад сокин аз чандини ғизо
هم نگردد ساکن از چندین غذا
То з ҳақ ояд мрўрои ин Нидо
تا ز حقّ آید مرورا این ندا
Сайри гаштии сайр , гуяд на ҳануз
سیر گشتی سیر، گوید نه هنوز
Инат оташи инат тобиши инат сӯз
اینت آتش اینت تابش اینت سوز
Олимиро луқма кард ва дар кашид
عالمی را لقمه کرد و در کشید
Меъдааш наъраи занони ҳилли ман мазид
معدهاش نعره زنان هَلْ مِنْ مَزید
Ҳақи қадам бар вай наад аз ломакон
حق قدم بر وی نهد از لامکان
Онгаҳ ӯ сокин шавад аз кун факон
آنگه او ساکن شود از کُنْ فَکان
Чунк ҷузв дӯзахаст ин нафаси мо
چونک جزو دوزخست این نَفس ما
Табъ кул дорад ҳамеша ҷузвҳо
طبع کل دارد همیشه جزوها
Ин қадами ҳақро буд кӯро кашад
این قدم حق را بود کو را کُشد
Ғайри ҳақи худ кӣ камон ӯ кашад
غیرِ حق خود کی کمان او کَشد
Дар камон наниҳанд алои тири рост
در کمان ننهند الّا تیر راست
Ин камонро бозгўни кажи тирҳост
این کمان را بازگون کژ تیرهاست
Рости шӯ чун тир вавора аз камон
راست شو چون تیر و وا رَه از کمان
Каз камон ҳар рост биҷаҳад бе гумон
کز کمان هر راست بجهد بیگمان
Чунк вои гаштами зи пигори бурун
چونک وا گشتم ز پیگار بُرون
Рӯй оварадам ба пигори дарун
روی آوردم به پیگار درون
Қади рҷънои ман ҷиҳоди алосғрим
قَدْ رَجَعْنَا مِنَ الْجِهَادِ الْأَصْغَرِیمْ
Бо набии андар ҷиҳод Акбарем
بَانَبِیٍّ أَنْدَرَ جِهَادِ أَکْبَرِیمْ
Қӯт аз ҳақ хоҳаму тавфиқу лоф
قوّت از حق خواهم و توفیق و لاف
То ба сӯзан бар кунам ин кӯҳи қоф
تا به سوزن بر کَنم این کوه قاف
Саҳли дони ширӣ ки сафҳо бишиканад
سهل دان شیری که صَفها بشکند
Шер онаст он ки худро бишиканад
شیر آنست آن که خود را بشکند