То умр омад зи қайсари як расӯл
تا عمر آمد ز قیصر یک رسول
Дар Мадина аз биёбон нағӯл
در مدینه از بیابان نغول
Гуфт кӯи қасри Халифае ҳашам
گفت کو قصر خلیفه ای حشم
То ман аспу рахтро онҷои кашам
تا من اسپ و رخت را آنجا کشم
Қавм гуфтандаш ки ӯро қаср нест
قوم گفتندش که او را قصر نیست
Мари умрро қаср , ҷон равшанӣаст
مر عمر را قصر، جان روشنیست
Гарчи аз мерай варои овозаи ист
گرچه از میری ورا آوازهایست
Ҳамчуи даравишони мар ӯро козаҳи ист
همچو درویشان مر او را کازهایست
эй бародар чун бибинӣ қаср ӯ
ای برادر چون ببینی قصر او
Чунк дар чашми дилати рстсти мӯ
چونک در چشم دلت رُستهست مو
Чашми дил аз мӯу иллати поки ор
چشم دل از مو و علت پاک آر
Вонгаҳи он дидори қасраши чашми дор
وانگه آن دیدار قصرش چشم دار
Ҳар киро ҳаст аз ҳавасҳо ҷони пок
هر که را هست از هوسها جان پاک
Зуд бинад ҳазрату айвони пок
زود بیند حضرت و ایوان پاک
Чун Муҳамад пок шуд зини нору дӯд
چون محمد پاک شد زین نار و دود
Ҳар куҷо рӯ кард ваҷҳи аллоҳ буд
هر کجا رو کرد وجه الله بود
Чун рафиқии васвасаи бадхоҳ ро
چون رفیقی وسوسهٔ بدخواه را
Кӣ бадонеи сами ваҷҳи аллоҳ ро
کی بدانی ثم وجه الله را
Ҳар киро бошад зи синаи фатҳи боб
هر که را باشد ز سینه فتح باب
Бинад ӯ бар чархи дили сад офтоб
بیند او بر چرخ دل صد آفتاب
Ҳақ падедаст аз миёни дигарон
حق پدیدست از میان دیگران
Ҳамчуи моҳи андари миёни ахтарон
همچو ماه اندر میان اختران
Ду сари ангушт бар ду чашм на
دو سر انگشت بر دو چشم نه
Ҳеҷ бинӣ аз ҷаҳони инсофи даҳ
هیچ بینی از جهان انصاف ده
Гар набинӣ ин ҷаҳон маъдӯм нест
گر نبینی این جهان معدوم نیست
Айби ҷузи зи ангушт нафас шавам нест
عیب جز ز انگشت نفس شوم نیست
Ту зи чашми ангуштро бар дори ҳин
تو ز چشم انگشت را بَردار هین
Вонгҳонӣ ҳарчӣ мехоҳӣ бибин
وانگهانی هرچه میخواهی ببین
Нӯҳро гуфтанд уммати кӯи савоб
نوح را گفتند امت کو ثواب
Гуфт ӯ зон сӯии востғшўои сёб
گفت او زان سوی واستغشوا ثیاب
Рӯу сар дар ҷомаҳо печида ед
رو و سر در جامهها پیچیدهاید
Лоҷарам бо дида ва нодида ед
لاجرم با دیده و نادیدهاید
Одамӣ дидаст ва боқӣ пӯстаст
آدمی دیدست و باقی پوستست
Дид онаст он ки дид дӯстаст
دید آنست آن که دید دوستست
Чунк дид дӯст набӯд кӯр ба
چونک دید دوست نبود کور به
Дӯсти кӯ боқӣ набошад давр ба
دوست کو باقی نباشد دور به
Чун расӯли рӯми ин алфоз тар
چون رسول روم این الفاظ تر
Дар самоъ оварад шуд муштоқ тар
در سماع آورد شد مشتاقتر
Дидаро бар ҷустан умр гумошт
دیده را بر جستن عمر گماشت
Рахтроу аспро зойеъ гузошт
رخت را و اسپ را ضایع گذاشت
Ҳар тарафи андари паии он марди кор
هر طرف اندر پی آن مرد کار
намешудӣ прессон ӯ девонаи вор
میشدی پرسان او دیوانهوار
Кини чунин мардӣ буд андари ҷаҳон
کین چنین مردی بود اندر جهان
Вази ҷаҳон монанди ҷон бошад ниҳон
وز جهان مانند جان باشد نهان
Ҷуст ӯро тоаш чун банда буд
جست او را تاش چون بنده بود
Лоҷарам ҷӯянда ёбанда буд
لاجرم جوینده یابنده بود
Дид аъробии занӣ ӯро дахил
دید اعرابی زنی او را دخیل
Гуфт умр нак ба зер он нахайл
گفت عمر نک به زیر آن نخیل
Зери хрмобни зи халқон ӯ ҷудо
زیر خرمابن ز خلقان او جدا
Зери сояи хуфтаи байни сояи худо
زیر سایه خفته بین سایهٔ خدا