Зоҳидии бад дар миёни бодия

زاهدی بُد در میان بادیه

Дар ибодати ғарқ чун ъбодиаҳ

در عبادت غرق چون عبادیه

Ҳоҷёни онҷои расиданд аз билод

حاجیان آنجا رسیدند از بلاد

Дидаи шан бар зоҳиди хушки аўФтод

دیده‌شان بر زاهد خشک اوفتاد

Ҷои зоҳиди хушк буд ӯ трмзоҷ

جای زاهد خشک بود او ترمزاج

Аз сумуми бодия будаш алоҷ

از سموم بادیه بودش علاج

Ҳоҷён ҳайрон шуданд аз ваҳдаташ

حاجیان حیران شدند از وحدتش

Ва он саломат дар миёни офаташ

و آن سلامت در میان آفتش

Дар намози устодаи бад бар рӯй рег

در نماز استاده بد بر روی ریگ

Рег каз туфаш баҷушад оби дег

ریگ کز تَفش بجوشد آب دیگ

Гуфте сармаст дар сабза ва гуласт

گفتیی سرمست در سبزه و گلست

ё савора бар барроқу длдлст

یا سواره بر براق و دلدلست

ё ки поиш бар ҳариру ҳала ҳост

یا که پایش بر حریر و حله‌هاست

ё сумум ӯро ба аз бод сабост

یا سموم او را به از باد صباست

Пас бимонаданд он ҷамоат бо ниёз

پس بماندند آن جماعت با نیاز

То шавад дарвеши фориғ аз намоз

تا شود درویش فارغ از نماز

Чун зи астғроқ боз омад фақир

چون ز استغراق باز آمد فقیر

Зон ҷамоати зиндаи равшани замир

زان جماعت زندهٔ روشن‌ضمیر

Дид кобш мечакид аз дасту рӯ

دید کآبش می‌چکید از دست و رو

Ҷомааштар буд аз осори вузӯ

جامه‌اش تر بود از آثار وضو

Пас бпрсидш ки обат аз куҷост

پس بپرسیدش که آبت از کجاست

Дастро бар дошт каз сӯй самост

دست را بر داشت کز سوی سماست

Гуфт ҳар гоҳе ки хоҳӣ ме расад

گفت هر گاهی که خواهی می‌رسد

Бе зи чоҳ ва бе зи ҳабли ман мисад

بی ز چاه و بی ز حبل من مسد

Мушкили мо ҳал кун эй султони дайн

مشکل ما حل کن ای سلطان دین

То бубахшад ҳоли ту моро яқин

تا ببخشد حال تو ما را یقین

Вои намои сиррии зи асрорати бмо

وا نما سری ز اسرارت بما

То бабрем аз миёни зуннорҳо

تا ببریم از میان زنارها

Чашмро багушӯд сӯии осмон

چشم را بگشود سوی آسمان

Ки иҷобат кун дуои ҳоҷён

که اجابت کن دعای حاجیان

Ризқи ҷӯиро зи болои хўгрм

رزق‌جویی را ز بالا خوگرم

Ту зи боло бар гшўдстии дирам

تو ز بالا بر گشودستی درم

эй намӯда ту макон аз ломакон

ای نموده تو مکان از لامکان

Фии алсмоء рзқкм карда аён

فی السماء رزقکم کرده عیان

Дар миёни ин муноҷоти абри хуш

در میان این مناجات ابر خوش

Зуд пайдо шуд чу пели оби каш

زود پیدا شد چو پیل آب‌کش

Ҳамчуи об аз машк боридан гирифт

همچو آب از مشک باریدن گرفت

Дар гӯ ва дар ғорҳо маскан гирифт

در گو و در غارها مسکن گرفت

Абр меборид чун машки ашкҳо

ابر می‌بارید چون مشک اشکها

Ҳоҷёни ҷумлаи кушодаи машкҳо

حاجیان جمله گشاده مشکها

Як ҷамоат зон аҷоиби корҳо

یک جماعت زان عجایب کارها

намебуриданд аз миёни зуннорҳо

می‌بریدند از میان زنارها

Қавми дигарро яқин дар издиёд

قوم دیگر را یقین در ازدیاد

Зини аҷаби валлоҳи аълами болршод

زین عجب والله اعلم بالرشاد

Қавми дигари нопазирои туршу хом

قوم دیگر ناپذیرا ترش و خام

Ноқисони сармадии теми алклом

ناقصان سرمدی تم الکلام

Хониш
бхш 115 - ҳӣрон шдн ҳоҷӣон др кромот он зоҳд кӣ др бодӣҳ тнҳош ӣофтнд — ъндлӣб