Тухми бтӣ гарчи мурғи хонаи ?ут

تخمِ بطّی گرچه مرغ خانه‌ات

Кард зери пар чу дояи тарбият

کرد زیرِ پَر چو دایه تربیت

Модари ту бти он дарёи бадаст

مادرِ تو بطِّ آن دریا بُدست

Дояи ?ути хокии баду хушкии параст

دایه‌ات خاکی بُد و خشکی‌پرست

Майли дарё ки дил ту андараст

میل دریا که دل تو اندرست

Он табиати ҷонатро аз модараст

آن طبیعت جانت را از مادرست

Майли хушкии мари туро зин доя аст

میل خشکی مر تو را زین دایه است

Дояро бигзор кӯ бдроиаҳ аст

دایه را بگذار کو بَدرایه است

Дояро бигзор дар хушк ва барон

دایه را بگذار در خشک و بِران

Андари о дар баҳри маънӣ чун бтон

اندر آ در بحر معنی چون بطان

Гар туро модар битарсанд зи об

گر تو را مادر بترساند ز آب

Ту матарсу сӯии дарёи рони шитоб

تو مترس و سوی دریا ران شتاب

Ту бтӣ бар хушк ва бартар зинда Эй

تو بطی بر خشک و بر تر زنده‌ای

Не чу мурғи хона , хонаи ганда Эй

نی چو مرغ خانه، خانه‌گنده‌ای

Ту зи крмно банӣ одами шаҳӣ

تو ز کرمنا بنی آدم شهی

Ҳам ба хушкии ҳам ба дарё по наҳй

هم به خشکی هم به دریا پا نهی

Ки ҳмлноҳми алии албҳри бҷон

که حملناهم علی البحر بجان

Аз ҳмлноҳми алии албри пеши рон

از حملناهم علی البر پیش ران

Мари млоикро сӯй бар роҳ нест

مر ملایک را سوی بر راه نیست

Ҷинси ҳайвони ҳам зи баҳр огоҳ нест

جنس حیوان هم ز بحر آگاه نیست

Ту ба тани ҳайвон , ба ҷонӣ аз малик

تو به تَن حیوان، به جانی از ملک

То рӯй ҳам бар замини ҳам бар фалак

تا رَوی هم بر زمین هم بر فلک

То бзоҳр мслкм бошад башар

تا بظاهر مثلکم باشد بشر

Бо дили иўҳии илайҳи дидаи вар

با دل یوحی الیه دیده‌ور

Қолаби хокии фитода бар замин

قالب خاکی فتاده بر زمین

Рӯҳ ӯ гардони барин чархи барин

روح او گردان برین چرخ برین

Мо ҳамаи мрғобёним эй ғулом

ما همه مرغابیانیم ای غلام

Баҳр медонад забони мо тамом

بحر می‌داند زبان ما تمام

Пас сулаймон баҳр омад мо чу тайр

پس سلیمان بحر آمد ما چو طیر

Дар сулаймон то абад дорем сайр

در سلیمان تا ابد داریم سیر

Бо сулаймони пой дар дарёи буна

با سلیمان پای در دریا بنه

То чу Довӯд об созад сад зира

تا چو داود آب سازد صد زره

Он сулаймони пеш ҷумла ҳозираст

آن سلیمان پیش جمله حاضرست

Лек ғайрати чашми банд ва соҳираст

لیک غیرت چشم‌بند و ساحرست

То зи ҷаҳлу хўобнокӣу фузул

تا ز جهل و خوابناکی و فضول

ӯ ба пеши мо ва мо аз ваии малул

او به پیش ما و ما از وی ملول

Ташнаро дарди сари оради бонги раъд

تشنه را درد سر آرد بانگ رعد

Чун надонад кӯ кашонад абри саъд

چون نداند کو کشاند ابر سعد

Чашм ӯ монадаст дар ҷӯии равон

چشم او ماندست در جوی روان

Бехабар аз завқи оби осмон

بی‌خبر از ذوق آب آسمان

Мураккаби ҳиммати сӯй асбоб ронад

مرکب همت سوی اسباب راند

Аз мусаббиби лоҷарам маҳҷӯб монад

از مسبب لاجرم محجوب ماند

Онк бинад ӯ мусаббибро аён

آنک بیند او مسبب را عیان

Кӣ наад дил бар сабабҳои ҷаҳон

کی نهد دل بر سببهای جهان