Моҳи рӯзаи гашт дар аҳди умр
ماه روزه گشت در عهد عمر
Бар сар кӯҳӣ давиданд он нафар
بر سر کوهی دویدند آن نفر
То ҳилоли рӯзаро гиранд фол
تا هلال روزه را گیرند فال
Он яке гуфт эй умр инак ҳилол
آن یکی گفت ای عمر اینک هلال
Чун умр бар осмони маро надид
چون عمر بر آسمان مه را ندید
Гуфт кини ма аз хаёл ту дамид
گفت کین مه از خیال تو دمید
Варна ман бинотрми афлок ро
ورنه من بیناترم افلاک را
Чун наме байнами ҳилоли пок ро
چون نمیبینم هلال پاک را
Гуфт тар кун даст ва бар абрӯ бимол
گفت تر کن دست و بر ابرو بمال
Онгаҳон ту дар нигари сӯии ҳилол
آنگهان تو در نگر سوی هلال
Чунки ӯ тар кард абрӯ , ма надид
چونکه او تر کرد ابرو، مه ندید
Гуфт эй шаҳ нест ма шуд нопадид
گفت ای شه نیست مه شد ناپدید
Гуфт ореи мӯӣ абрӯ шуд камон
گفت آری موی ابرو شد کمان
Сӯии ту афканди тирӣ аз гумон
سوی تو افکند تیری از گمان
Чун яке мӯ каж шуд , ӯро роҳ зад
چون یکی مو کژ شد، او را راه زد
То ба даъвӣ лоф дид моҳ зад
تا بهدعوی لافِ دیدِ ماه زد
Мӯии каж чун пардаи гардун буд
موی کژ چون پردهٔ گردون بود
Чун ҳамаи аҷзоат каж шуд , чун буд ?
چون همه اجزات کژ شد، چون بوَد؟
Рост кун аҷзоатро аз расатон
راست کن اجزات را از راستان
Сари макаш эй рости рӯи зи он остон
سر مکش ای راسترو ز آن آستان
Ҳам тарозуро тарозу рост кард
هم ترازو را ترازو راست کرد
Ҳам тарозуро тарозу кост кард
هم ترازو را ترازو کاست کرد
Ҳар ки бо норостони ҳам санг шуд
هر که با ناراستان همسنگ شد
Дар камӣ афтоду ақлаш днг шуд
در کمی افتاد و عقلش دنگ شد
Рӯи ашдоءи алӣ алкФор бош
رو اشداء علیالکفار باش
Хок бар дилдории ағёри пош
خاک بر دلداری اغیار پاش
Бар сари ағёр чун шамшер бош
بر سر اغیار چون شمشیر باش
Ҳин макун рӯбоҳи бозӣ шер бош
هین مکن روباهبازی شیر باش
То зи ғайрат аз ту ёрони нсклнд
تا ز غیرت از تو یاران نسکلند
Зонка он хорони аду ин гуланд
زانکه آن خاران عدو این گلند
Оташи андари зан ба гиреҳгон чун сапанд
آتش اندر زن به گرگان چون سپند
Зонка он гиреҳгон аду Юсуфанд
زانکه آن گرگان عدو یوسفند
« ҷони бобо » гуядат Иблиси ҳин
«جان بابا» گویدت ابلیس هین
То ба дами бФрибдти деви лъин
تا به دَم بفریبدت دیو لعین
Ин чунин талбис бо бобот кард
این چنین تلبیس با بابات کرد
Одамиро ин сияҳи рух мот кард
آدمی را این سیهرخ مات کرد
Бар сари шатранҷ чустаст ин ғроб
بر سر شطرنجْ چُست است این غراب
Ту мубини бозӣ ба чашми ним хоб
تو مبین بازی به چشم نیمخواب
Зонка фарзин бандҳо донад басӣ
زانکه فرزینبندها داند بسی
Ки бигирад дар гулӯят чун хасӣ
که بگیرد در گلویت چون خسی
Дар гулӯ монад хас ӯ сол ҳо
در گلو ماند خس او سالها
Чист он хас , меҳри ҷоҳу мол ҳо
چیست آن خس، مِهر جاه و مالها
Мол хас бошад чу ҳаст эй бе сабот
مال خس باشد چو هست ای بیثبات
Дар гулӯяти монеъи оби ҳаёт
در گلویت مانع آب حیات
Гар баради Малтаи адуии пари фаннӣ
گر برد مالت عدوی پر فنی
Раҳи заниро барда бошад раҳи занӣ
رهزنی را برده باشد رهزنی