Гуфт ҳар мардӣ ки бошад бади гумон

گفت هر مردی که باشد بد گمان

Нашунӯд ӯ ростро бо сад нишон

نشنود او راست را با صد نشان

Ҳар дарунӣ ки хаёл андеш шуд

هر درونی که خیال‌اندیش شد

Чун далели ореи хаёлаш беш шуд

چون دلیل آری خیالش بیش شد

Чун сухан дар вай равад иллат шавад

چون سخن در وی رود علت شود

Теғи ғозии дуздро олат шавад

تیغ غازی دزد را آلت شود

Пас ҷавоб ӯ сукутасту сукӯн

پس جواب او سکوت است و سکون

Ҳаст бо аблаҳи сухани гуфтани ҷунун

هست با ابله سخن گفتن جنون

Ту зи ман бо ҳақ чаҳ нолӣ эй салим ?

تو ز من با حق چه نالی ای سلیم؟

Ту бинол аз шари он нафаси лӣим

تو بنال از شر آن نفس لئیم

Ту хурии ҳалвои туро днбл шавад

تو خوری حلوا تو را دنبل شود

Таб бигирад табъи ту мухтал шавад

تب بگیرد طبع تو مختل شود

Бегунаҳ лаънат кунӣ Иблис ро

بی‌گنه لعنت کنی ابلیس را

Чун набинӣ аз худ он талбис ро

چون نبینی از خود آن تلبیس را

Нест аз Иблис , аз тест эй ғўӣ

نیست از ابلیس، از تست ای غوی

Ки чу рӯбаҳи сӯии дунба май рӯй

که چو روبه سوی دنبه می‌روی

Чунк дар сабза бибинӣ дунба ҳо

چونک در سبزه ببینی دنبه‌ها

Дом бошад , ин ндонӣ ту чаро ?

دام باشد، این ندانی تو چرا؟

Зон ндонӣ кати зи дониш давр кард

زان ندانی کت ز دانش دور کرد

Майли дунбаи чашму ақлат кӯр кард

میل دنبه چشم و عقلت کور کرد

Ҳбки алошёءи иъмики исм

حبک الاشیاء یعمیک یصم

НФски алсўдои ҷинати лои тхтсм

نفسک السودا جنت لا تختصم

Ту гунаҳ бар ман манеҳ кажи кажи мубин

تو گنه بر من منه کژ کژ مبین

Ман зи бади безорам ва аз ҳирсу кин

من ز بد بیزارم و از حرص و کین

Ман бадӣ кардам пушаймонам ҳануз

من بدی کردم پشیمانم هنوز

Интизорам то дайм гардад тамӯз

انتظارم تا دیَم گردد تموز

Муттаҳами гаштами миёни халқи ман

متهم گشتم میان خلق من

Феъли худ бар ман наад ҳар марду зан

فعل خود بر من نهد هر مرد و زن

Гурги бечора агарчӣ гуруснаи сет

گرگ بیچاره اگرچه گُرْسِنه‌ست

Муттаҳам бошад ки ӯ дар тантанаи сет

متهم باشد که او در طَنْطَنه‌ست

Аз заъифӣ чун натавонад роҳ рафт

از ضعیفی چون نتواند راه رفت

Халқ гуяд тухмаи сет аз лӯти зафт

خلق گوید تُخَمه‌ست از لوت زفت