Гуфт ғайри ростии нрҳондт

گفت غیر راستی نرهاندت

Дод сӯй ростӣ ме хондат

داد سوی راستی می‌خواندت

Рости гӯ то вои раҳе аз чанги ман

راست گو تا وا رهی از چنگ من

Макр нанишонд ғубори ҷанги ман

مکر ننشاند غبار جنگ من

Гуфт чун донеи дурӯғу рост ро

گفت چون دانی دروغ و راست را

эй хаёли андеши пари андеша ҳо

ای خیال اندیش پر اندیشه‌ها

Гуфт пайғомбар нишоне дода аст

گفت پیغامبر نشانی داده است

Қалбу некӯро маҳак биниҳода аст

قلب و نیکو را محک بنهاده است

Гуфтааст алкзби риби фии улқулуб

گفته است الکذب ریب فی القلوب

Гуфт алсдқи тмонини трўб

گفت الصدق طمانین طروب

Дили нёромди зи гуфтори дурӯғ

دل نیارامد ز گفتار دروغ

Обу равғани ҳеҷ нФрўзди фурӯғ

آب و روغن هیچ نفروزد فروغ

Дар ҳадиси рост ором диласт

در حدیث راست آرام دلست

Ростӣҳо дона дом диласт

راستیها دانهٔ دام دلست

Дили магар ранҷур бошад бади даҳон

دل مگر رنجور باشد بد دهان

Ки надонад чошнии ин ва он

که نداند چاشنی این و آن

Чун шавад аз ранҷу иллати дили салим

چون شود از رنج و علت دل سلیم

Таъми кизбу ростро бошад алӣам

طعم کذب و راست را باشد علیم

Ҳирси одам чун сӯй гандум фузуд

حرص آدم چون سوی گندم فزود

Аз дили одами салимиро рабӯд

از دل آدم سلیمی را ربود

Пас дурӯғу ишваи ?утро гӯш кард

پس دروغ و عشوه‌ات را گوش کرد

Ғарраи гашту заҳри қотил нӯш кард

غره گشت و زهر قاتل نوش کرد

Кздм аз гандум надонист он нафас

کزدم از گندم ندانست آن نفس

Май пурди тмииз аз масти ҳавас

می‌پرد تمییز از مست هوس

Халқ маст орзӯанду ҳаво

خلق مست آرزواند و هوا

Зон пазироанд дастони ту ро

زان پذیرااند دستان تو را

Ҳар ки худро аз ҳавои ху боз кард

هر که خود را از هوا خو باز کرد

Чашми худро ошноӣ роз кард

چشم خود را آشنای راز کرد