Он яке мерафт дар масҷиди дарун

آن یکی می‌رفت در مسجد درون

Мардум аз масҷид ҳаме омад бурун

مردم از مسجد همی‌آمد برون

Гашт прессон ки ҷамоатро чаҳ буд

گشت پرسان که جماعت را چه بود

Ки зи масҷид мебурун оянд зуд

که ز مسجد می برون آیند زود

Он яке гуфташ ки пайғомбари намоз

آن یکی گفتش که پیغامبر نماز

Бо ҷамоат кард ва фориғ шуд зи роз

با جماعت کرد و فارغ شد ز راز

Ту куҷо дар май рӯй эй марди хом

تو کجا در می‌روی ای مرد خام

Чунк пайғомбар бидодаст ассалом

چونک پیغامبر بدادست السلام

Гуфт оҳу дӯд аз он аҳ шуд бурун

گفت آه و دود از آن اه شد برون

Оҳ ӯ медод аз дили буии хӯн

آه او می‌داد از دل بوی خون

Он яке гуфто бидиҳ он оҳ ро

آن یکی گفتا بده آن آه را

Венаи намози ман туро бодои ато

وین نماز من تو را بادا عطا

Гуфт додам оҳу пзрФтми намоз

گفت دادم آه و پذرفتم نماز

ӯ ситади он оҳро бо сад ниёз

او ستد آن آه را با صد نیاز

Шаб бихоб андар бигуфташ ҳотифӣ

شب بخواب اندر بگفتش هاتفی

Ки харидии оби ҳайвону шифо

که خریدی آب حیوان و شفا

Ҳурмати ин ихтиёр ва ин духул

حرمت این اختیار و این دخول

Шуд намози ҷумлаи халқони қабул

شد نماز جملهٔ خلقان قبول

Хониш
бхш 74 - фзӣлт ҳсрт хврдн он мхлс бр фвт нмоз ҷмоът — ъндлӣб