Пас ъзозилш бигуфт эй мейри род

پس عزازیلش بگفت ای میر راد

Макри худ андари миён бояд ниҳод

مکر خود اندر میان باید نهاد

Гар намозат фӯт мешуд он замон

گر نمازت فوت می‌شد آن زمان

намезадӣ аз дарди дили оҳу фиғон

می‌زدی از درد دل آه و فغان

Он таассуф ва он фиғон ва он ниёз

آن تاسف و آن فغان و آن نیاز

Даргузаштӣ аз ду сад зикру намоз

درگذشتی از دو صد ذکر و نماز

Ман туро бедор кардам аз наҳиф

من تو را بیدار کردم از نهیب

То насузанд чунон оҳии ҳиҷоб

تا نسوزاند چنان آهی حجاب

То чунон оҳӣ набошад мари ту ро

تا چنان آهی نباشد مر تو را

То бидон роҳӣ набошад мари ту ро

تا بدان راهی نباشد مر تو را

Ман ҳасудам аз ҳасад кардам чунин

من حسودم از حسد کردم چنین

Ман адуами кор ман макрасту кин

من عدوم کار من مکرست و کین

Гуфт акнӯн рост гуфтӣ содиқӣ

گفت اکنون راست گفتی صادقی

Аз ту ин ояд ту инро лоиқӣ

از تو این آید تو این را لایقی

Анкабутии ту магаси дории шикор

عنکبوتی تو مگس داری شکار

Ман ним эй саги магас заҳмат меар

من نیم ای سگ مگس زحمت میار

Бози аспидми шикорам шаҳ кунад

باز اسپیدم شکارم شه کند

Анкабутӣ кӣ бигард мо тунд

عنکبوتی کی بگرد ما تند

Рӯи магас май гир то туоне ?ҳулло

رو مگس می‌گیر تا توانی هلا

Сӯии дуғии зани магасҳоро сало

سوی دوغی زن مگسها را صلا

Вар бихонӣ ту ба сӯии ангабин

ور بخوانی تو به سوی انگبین

Ҳам дурӯғ ва дуғ бошад он яқин

هم دروغ و دوغ باشد آن یقین

Ту маро бедор кардӣ хоб буд

تو مرا بیدار کردی خواب بود

Ту намӯдӣ киштии он гирдоб буд

تو نمودی کشتی آن گرداب بود

Ту маро дар хайр зон ме хондӣ

تو مرا در خیر زان می‌خواندی

То маро аз хайр беҳтар ронадӣ

تا مرا از خیر بهتر راندی