Қавм гуфтанд эй гуруҳи муддаӣ
قوم گفتند ای گروه مدعی
Кӯи гувоҳи илми тиб ва наафъӣ
کو گواه علم طب و نافعی
Чун шумо бастаи ҳамин хоб ва хуред
چون شما بسته همین خواب و خورید
Ҳамчу мо бошед дар даҳ ме чаред
همچو ما باشید در ده میچرید
Чун шумо дар доми ин об ва гулед
چون شما در دام این آب و گلید
Кӣ шумо сайёд симурғ дилед
کی شما صیاد سیمرغ دلید
Ҳуби ҷоҳ ва сарварӣ дорад бар он
حب جاه و سروری دارد بر آن
Ки шуморади хеш аз пайғомбарон
که شمارد خویش از پیغامبران
Мо нахоҳем ин чунин лофу дурӯғ
ما نخواهیم این چنین لاف و دروغ
Кардани андари гӯшу афтодани бдўғ
کردن اندر گوش و افتادن بدوغ
Анбиё гуфтанд кин зон иллатаст
انبیا گفتند کین زان علتست
Мояи кӯрии ҳиҷоби ритст
مایهٔ کوری حجاب ریتست
Даъвии моро шунидят ва шумо
دعوی ما را شنیدیت و شما
наменабинед ин гуҳар дар дасти мо
مینبینید این گهر در دست ما
Имтиҳонаст ин гуҳари мари халқ ро
امتحانست این گهر مر خلق را
Моаш гардонем гирди чашмҳо
ماش گردانیم گرد چشمها
Ҳар ки гуяд кӯ гўо гуфташ гўост
هر که گوید کو گوا گفتش گواست
Кӯ намебинад гуҳари ҳабси ъмост
کو نمیبیند گهر حبس عماست
Офтобӣ дар сухан омад ки хез
آفتابی در سخن آمد که خیز
Ки бар омад рӯз бар ҷа кам ситез
که بر آمد روز بر جه کم ستیز
Ту бигӯе оФтобои кӯи гувоҳ
تو بگویی آفتابا کو گواه
Гуядат эй кӯр аз ҳақи дидаи хоҳ
گویدت ای کور از حق دیده خواه
Рӯзи равшан ҳар ки ӯ ҷӯяд чароғ
روز روشن هر که او جوید چراغ
Айн ҷустан кӯряш дорад балоғ
عین جستن کوریش دارد بلاغ
Вар наме бинии гумонеи барда Эй
ور نمیبینی گمانی بردهای
Ки сабоҳаст ва ту андари парда Эй
که صباحست و تو اندر پردهای
Кӯрии худро макун зин гуфт фош
کوری خود را مکن زین گفت فاش
Хомаш ва дар интизор фазл бош
خامش و در انتظار فضل باش
Дар миёни рӯзи гуфтани рӯзи кӯ
در میان روز گفتن روز کو
Хеш расво карданаст эй рӯзҷу
خویش رسوا کردنست ای روزجو
Сабру хомӯшӣ ҷзўб раҳматаст
صبر و خاموشی جذوب رحمتست
Венаи нишон ҷустан нишон иллатаст
وین نشان جستن نشان علتست
Анстўо бипазир то бар ҷони ту
انصتوا بپذیر تا بر جان تو
Ояд аз ҷонони ҷазои анстўо
آید از جانان جزای انصتوا
Гар нахоҳӣ накас пеши ин табиб
گر نخواهی نکس پیش این طبیب
Бар замини зани зару сарро эй лбиб
بر زمین زن زر و سر را ای لبیب
Гуфт афзӯнро ту бифурӯшу бихар
گفت افزون را تو بفروش و بخر
Базли ҷону базли ҷоҳу базли зар
بذل جان و بذل جاه و بذل زر
То саноӣ ту бигӯед фазли ҳў
تا ثنای تو بگوید فضل هو
Ки ҳасади оради фалак бар ҷоҳи ту
که حسد آرد فلک بر جاه تو
Чун табибонро нигаҳ доред дил
چون طبیبان را نگه دارید دل
Худ бибинед ва шавед азхўди хаҷал
خود ببینید و شوید ازخود خجل
Дафъи ин кӯрии бадаст халқ нест
دفع این کوری بدست خلق نیست
Лек икроми табибон аз ҳудоаст
لیک اکرام طبیبان از هدیست
Ин табибонро ба ҷон банда шавед
این طبیبان را به جان بنده شوید
То ба машку анбар оканда шавед
تا به مشک و عنبر آکنده شوید