Ҳамчуи шайтон дар сипаҳ шуд сад якум

همچو شیطان در سپه شد صد یکم

Хонд афсун ки аннии ҷори лакам

خواند افسون که اننی جار لکم

Чун Қурайш аз гуфт ӯ ҳозир шуданд

چون قریش از گفت او حاضر شدند

Ҳар ду лашкар дар мулоқот омаданд

هر دو لشکر در ملاقات آمدند

Дид шайтон аз млоики аспҳӣ

دید شیطان از ملایک اسپهی

Сӯии сафи муъминони андари раҳе

سوی صف مؤمنان اندر رهی

Он ҷнўдои лами трўҳо саф зада

آن جنودا لم تروها صف زده

Гашти ҷон ӯ зи бими оташкада

گشت جان او ز بیم آتشکده

Пои худ во пас кашида ме гирифт

پای خود وا پس کشیده می‌گرفت

Ки ҳамеи байнами сипоҳии ман шигифт

که همی‌بینم سپاهی من شگفت

эй ахоФи аллоҳи мо лӣ манеҳ Авн

ای اخاف الله ما لی منه عون

Азҳбўои анӣ арӣ мо лотрўн

اذهبوا انی اری ما لاترون

Гуфт ҳорис эй сроқаҳи шакли ҳин

گفت حارث ای سراقه شکل هین

Дай чаро ту менагуфтӣ инчунин

دی چرا تو می‌نگفتی اینچنین

Гуфт ин дами ман ҳамеи байнами ҳарб

گفت این دم من همی‌بینم حرب

Гуфт май бинии ҷъошиши араб

گفت می‌بینی جعاشیش عرب

наменабинӣ ғайри ин лек эй ту нанг

می‌نبینی غیر این لیک ای تو ننگ

Он замони лоф буд ин вақти ҷанг

آن زمان لاف بود این وقت جنگ

Дай ҳаме гуфтӣ ки поиндон шудам

دی همی‌گفتی که پایندان شدم

Ки будатон фатҳу нусрат дам бидам

که بودتان فتح و نصرت دم‌بدم

Даии заъими алҷиш будӣ эй лъин

دی زعیم الجیش بودی ای لعین

Венаи замони номарду ночиз ва маин

وین زمان نامرد و ناچیز و مهین

То бихӯрадем он дами туу омадем

تا بخوردیم آن دم تو و آمدیم

Ту бтўн рафтӣ ва мо ҳизуми шудем

تو بتون رفتی و ما هیزم شدیم

Чунк ҳорис бо сроқаҳ гуфт ин

چونک حارث با سراقه گفت این

Аз итобаш хашмгин шуд он лъин

از عتابش خشمگین شد آن لعین

Дасти худ хашмин зи даст ӯ кашид

دست خود خشمین ز دست او کشید

Чун з гуфт Ӯши дард дил расед

چون ز گفت اوش درد دل رسید

Синаашро кӯфти шайтон ва гурехт

سینه‌اش را کوفت شیطان و گریخت

Хӯни он бечорагони зини макри рехт

خون آن بیچارگان زین مکر ریخت

Чунк вайрон кард чандини олам ӯ

چونک ویران کرد چندین عالم او

Пас бигуфт ании барии мнкм

پس بگفت انّی بری منکم

Кӯфти андари синааш андохташ

کوفت اندر سینه‌اش انداختش

Пас гурезон шуд чу ҳайбати тохташ

پس گریزان شد چو هیبت تاختش

Нафасу шайтон ҳар ду як тан бӯда анд

نفس و شیطان هر دو یک تن بوده‌اند

Дар ду сӯрати хешро бинмуда анд

در دو صورت خویش را بنموده‌اند

Чун фириштау ақли к-эйашон як баданд

چون فرشته و عقل کایشان یک بدند

Баҳри ҳкмтҳоши ду сӯрат шуданд

بهر حکمتهاش دو صورت شدند

Душмании дории чунин дар сари хеш

دشمنی داری چنین در سر خویش

Монеъ ақласту хасми ҷону кеш

مانع عقلست و خصم جان و کیش

ИкнФс ҳамла кунад чун сусмор

یکنفس حمله کند چون سوسمار

Пас бсўрохии гурезад дар фирор

پس بسوراخی گریزد در فرار

Дар дил ӯ сӯрохҳо дорад кунун

در دل او سوراخها دارد کنون

Сари з ҳар сӯрох май оради бурун

سر ز هر سوراخ می‌آرد برون

Номи пинҳони гаштани дев аз нуфус

نام پنهان گشتن دیو از نفوس

Вондри он сӯрох рафтан шуд хнўс

واندر آن سوراخ رفتن شد خنوس

Ки хнўсш чун хнўси қнФзст

که خنوسش چون خنوس قنفذست

Чун сари қнФз варо омад шзст

چون سر قنفذ ورا آمد شذست

Ки худои он девро хнос хонд

که خدا آن دیو را خناس خواند

Кӯи сари он хорпшткро бимонад

کو سر آن خارپشتک را بماند

намениҳон гардад сари он хорпушт

می نهان گردد سر آن خارپشت

Дам бидам аз бими сайёди дурушт

دم‌بدم از بیم صیاد درشت

То чу фурсат ёфт сари оради бурун

تا چو فرصت یافت سر آرد برون

Зини чунин макрӣ шавад мораши забун

زین چنین مکری شود مارش زبون

Гарна нафас аз андарун роҳат задӣ

گرنه نفس از اندرون راهت زدی

Раҳи занонро бар ту дастӣ кӣ бадӣ

ره‌زنان را بر تو دستی کی بدی

Зон ъўони муқтазӣ ки шаҳватаст

زان عوان مقتضی که شهوتست

Дили асири ҳирсу оз ва офатаст

دل اسیر حرص و آز و آفتست

Зон ъўон сар шудӣ дузду табоҳ

زان عوان سر شدی دزد و تباه

То ъўононро ба қаҳри тести роҳ

تا عوانان را به قهر تست راه

Дар хабар бишинав ту ин панди накӯ

در خبر بشنو تو این پند نکو

Бими ҷнбикми лаками аъдии аду

بیم جنبیکم لکم اعدی عدو

Тумтароқи ин аду машну гурез

طمطراق این عدو مشنو گریز

Кӯ чу Иблисаст дар лаҷу ситез

کو چو ابلیسست در لج و ستیز

Бар ту ӯ аз баҳри дунёу набард

بر تو او از بهر دنیا و نبرد

Он азоби сармадиро саҳл кард

آن عذاب سرمدی را سهل کرد

Чаҳ аҷабгар маргро осон кунад

چه عجب گر مرگ را آسان کند

ӯ зи саҳари хеши сад чандон кунад

او ز سحر خویش صد چندان کند

Саҳари коҳиро ба санъат ки кунад

سحر کاهی را به صنعت که کند

Бози кӯҳиро чу коҳӣ май тунд

باز کوهی را چو کاهی می‌تند

Зиштҳоро нағз гирданд ба фан

زشتها را نغز گرداند به فن

Нағзҳоро зишт гирданд ба занн

نغزها را زشت گرداند به ظن

Кор саҳар инаст кӯ дам ме занад

کار سحر اینست کو دم می‌زند

Ҳар нафаси қалб ҳақоиқ ме кунад

هر نفس قلب حقایق می‌کند

Одамиро хари намояди соъатӣ

آدمی را خر نماید ساعتی

Одамӣ созад хариро воитӣ

آدمی سازد خری را وآیتی

Ин чунин соҳири даруни тесту сар

این چنین ساحر درون تست و سر

Ани фии алўсўоси сҳрои масттар

ان فی الوسواس سحرا مستتر

Андари он олам ки ҳаст ин саҳарҳо

اندر آن عالم که هست این سحرها

Соҳирон ҳастанд ҷодуии гшо

ساحران هستند جادویی‌گشا

Андари он саҳро ки раст ин заҳр тар

اندر آن صحرا که رست این زهر تر

Низ рўиидсти трёқ эй писар

نیز روییدست تریاق ای پسر

Гуядат трёқ аз ман ҷӯи сипар

گویدت تریاق از من جو سپر

Ки зи заҳрами ман ба ту наздиктар

که ز زهرم من به تو نزدیکتر

Гуфт ӯ саҳарасту вайронии ту

گفت او سحرست و ویرانی تو

Гуфт ман саҳарасту дафъи саҳар ӯ

گفت من سحرست و دفع سحر او