Он ғариби шаҳри срболои талаб

آن غریب شهر سربالا طلب

Гуфт май хспми дарин масҷиди бшб

گفت می‌خسپم درین مسجد بشب

Мсҷдогар Карбалои ман шӯй

مسجدا گر کربلای من شوی

Каъбаи ҳоҷати равои ман шӯй

کعبهٔ حاجت‌روای من شوی

Ҳин маро бигзор эй бгзидаҳи дор

هین مرا بگذار ای بگزیده دار

То расан бозӣ кунам мнсўрўор

تا رسن‌بازی کنم منصوروار

Гар шудят андари насиҳати Ҷабраил

گر شدیت اندر نصیحت جبرئیل

наменахоҳад ғўс дар оташи халил

می‌نخواهد غوث در آتش خلیل

Ҷбрӣилои рӯ ки ман афрӯхта

جبرئیلا رو که من افروخته

Беҳтарам чун авду анбари сӯхта

بهترم چون عود و عنبر سوخته

Ҷбрӣило гарчи ёрӣ ме кунӣ

جبرئیلا گرچه یاری می‌کنی

Чун бародари пос дорӣ ме кунӣ

چون برادر پاس داری می‌کنی

эй бародари ман бар озари чобукам

ای برادر من بر آذر چابکم

Ман на он ҷонам ки гирдам беш ва кам

من نه آن جانم که گردم بیش و کم

Ҷон ҳайвонӣ фазояд аз алаф

جان حیوانی فزاید از علف

Оташӣ буд ва чу ҳизум шуд талаф

آتشی بود و چو هیزم شد تلف

Гар нагаштӣ ҳизум ӯ мусмири бадӣ

گر نگشتی هیزم او مثمر بدی

То абади маъмур ва ҳам омири бадӣ

تا ابد معمور و هم عامر بدی

Боди сӯзонати ин оташ бидон

باد سوزانت این آتش بدان

Партави оташ буд на айни он

پرتو آتش بود نه عین آن

Айни оташ дар асир омад яқин

عین آتش در اثیر آمد یقین

Партав ва соя вайаст андари замин

پرتو و سایهٔ ویست اندر زمین

Лоҷарам партав напояд зи изтироб

لاجرم پرتو نپاید ز اضطراب

Сӯии маъдан боз мегардад шитоб

سوی معدن باز می‌گردد شتاب

Қомати ту бар қарор омад бисоз

قامت تو بر قرار آمد بساز

Сояи ?ути кӯтаҳи дамии икдми дароз

سایه‌ات کوته دمی یکدم دراز

Зонк дар партави наёбади каси сабот

زانک در پرتو نیابد کس ثبات

Аксҳо вои гашти сӯии ИМАот

عکسها وا گشت سوی امهات

Ҳин даҳон бар банди фитнаи лаби кушод

هین دهان بر بند فتنه لب گشاد

Хушки ори аллоҳи аълами болршод

خشک آر الله اعلم بالرشاد