Шаб бирафт ва ӯ бар он даргоҳ хуфт

شب برفت و او بر آن درگاه خفت

Ним шаб омад пай диданаши ҷуфт

نیم‌شب آمد پی دیدنش جفت

Зан бирав афтод ва бӯсед он лабаш

زن برو افتاد و بوسید آن لبش

Бар ҷҳонидши зи хоби андари шабаш

بر جهانیدش ز خواب اندر شبش

Гашти бедор ӯу занро дид хуш

گشت بیدار او و زن را دید خوش

Бӯса борон карда аз лаб бар лабаш

بوسه باران کرده از لب بر لبش

Гуфт умрони ин замон чун омадӣ

گفت عمران این زمان چون آمدی

Гуфт аз шавқу қазои эзадӣ

گفت از شوق و قضای ایزدی

Дар кашидаш дар канор аз меҳри мард

در کشیدش در کنار از مهر مرد

Бар наомад бо худ он дам дар набард

بر نیامد با خود آن دم در نبرد

Ҷуфт шуд бо ӯ амонатро супурд

جفت شد با او امانت را سپرد

Пас бигуфт эй зан на ин корӣаст хирад

پس بگفت ای زن نه این کاریست خرد

Оҳанӣ бар санг зад зоди оташӣ

آهنی بر سنگ زد زاد آتشی

Оташӣ аз шоҳу маликаши кини кашӣ

آتشی از شاه و ملکش کین‌کشی

Ман чу абрами ту замини Мӯсои набот

من چو ابرم تو زمین موسی نبات

Ҳақи шаҳи шатранҷ ва мо мотими мот

حق شه شطرنج و ما ماتیم مات

Моту барад аз шоҳ май дон эй арӯс

مات و بُرد از شاه می‌دان ای عروس

Он мадон аз мо макун бар мо фусӯс

آن مدان از ما مکن بر ما فسوس

Ончи ин фиръавн май тарсади азу

آنچ این فرعون می‌ترسد ازو

Ҳаст шуд ин дам ки гаштами ҷуфти ту

هست شد این دم که گشتم جفت تو