Во магардон ҳеҷ азинҳо дам мазан

وا مگردان هیچ ازینها دم مزن

То наёяд бар ман ва ту сад ҳузн

تا نیاید بر من و تو صد حزن

Оқибат пайдо шавад осори ин

عاقبت پیدا شود آثار این

Чун аломатҳо расед эй нозанин

چون علامتها رسید ای نازنین

Дар замон аз сӯии майдони наъра ҳо

در زمان از سوی میدان نعره‌ها

намерасед аз халқ ва пар мешуд ҳаво

می‌رسید از خلق و پر می‌شد هوا

Шоҳ аз он ҳайбати буруни ҷусти он замон

شاه از آن هیبت برون جست آن زمان

Побараҳнаи кин чаҳ ғлғлҳости ҳон

پابرهنه کین چه غلغلهاست هان

Аз сӯии майдон чаҳ бонгасту ғарив

از سوی میدان چه بانگست و غریو

Каз наҳифаш май Ромади ҷинӣу дев

کز نهیبش می‌رمد جنی و دیو

Гуфт умрони шоҳи моро умри бод

گفت عمران شاه ما را عمر باد

Қавми асроӣилённд аз ту шод

قوم اسرائیلیانند از تو شاد

Аз атои шоҳ шодӣ ме кунанд

از عطای شاه شادی می‌کنند

Рақс май оранд ва кафҳо ме зананд

رقص می‌آرند و کفها می‌زنند

Гуфт бошад кин буд аммо валек

گفت باشد کین بود اما ولیک

Ваҳму андешаи маро пар кард нек

وهم و اندیشه مرا پُر کرد نیک

Хониш
бхш 31 - всӣт крдн ъмрон ҷфт хвд ро бъд оз мҷомът кӣ мро ндӣдҳ бошӣ — ъндлӣб