Гуфт носеҳи бишанведи ин панди ман

گفت ناصح بشنوید این پند من

То дил ва ҷонатон нагардад мумтаҳан

تا دل و جانتان نگردد ممتحن

Бо гиёҳ ва баргҳо қонеъ шавед

با گیاه و برگها قانع شوید

Дар шикори пели бачагон кам равед

در شکار پیل‌بچگان کم روید

Ман бурун кардам зи гардани воми нсҳ

من برون کردم ز گردن وام نصح

Ҷузи саодат кӣ буд анҷоми нсҳ

جز سعادت کی بود انجام نصح

Ман ба таблиғи рисолати омадам

من به تبلیغ رسالت آمدم

То Раҳонам мари шуморо аз надам

تا رهانم مر شما را از ندم

Ҳин мабодо ки тамаъ раҳатон занад

هین مبادا که طمع رهتان زند

Тамаъи барг аз бихҳотон бар кунад

طمع برگ از بیخهاتان بر کند

Ин бигуфт ва хирбодӣ кард ва рафт

این بگفت و خیربادی کرد و رفت

Гашти қаҳту ҷўъшон дар роҳи зафт

گشت قحط و جوعشان در راه زفت

Ногаҳони диданди сӯии ҷода Эй

ناگهان دیدند سوی جاده‌ای

Пӯри пелии фарбеҳии нави зода Эй

پور پیلی فربهی نو زاده‌ای

Андари афтоданд чун гиреҳгони маст

اندر افتادند چون گرگان مست

Поки хўрдндш фурӯ шастанд даст

پاک خوردندش فرو شستند دست

Он яке ҳамраҳ нахурд ва панд дод

آن یکی همره نخورد و پند داد

Ки ҳадиси он фақираш буд ёд

که حدیث آن فقیرش بود یاد

Аз кабобаш монеъ омад он сухан

از کبابش مانع آمد آن سخن

Бахт нав бахшад турои ақли куҳан

بخت نو بخشد تو را عقل کهن

Пас биФтоднд ва хуфтанд он ҳама

پس بیفتادند و خفتند آن همه

Ваон гурусна чун шубони андари рама

وان گرسنه چون شبان اندر رمه

Дид пелӣ сҳмнокӣ ме расед

دید پیلی سهمناکی می‌رسید

Авло омад сӯии ҳорси давид

اولاً آمد سوی حارس دوید

Буи мекард он даҳонашро се бор

بوی می‌کرد آن دهانش را سه بار

Ҳеҷ бӯе зу наомад ногувор

هیچ بویی زو نیامد ناگوار

Чанд бории гирд ӯ гашт ва бирафт

چند باری گرد او گشت و برفت

Мари варои нозарди он шаҳи пели зафт

مر ورا نازرد آن شه‌پیل زفت

Мари лаб ҳар хуфтаеро буи кард

مر لب هر خفته‌ای را بوی کرد

Буи меомад варо зон хуфтаи мард

بوی می‌آمد ورا زان خفته مرد

Аз кабоби пели зодаи хӯрда буд

از کباب پیل‌زاده خورده بود

Бар дронид ва бикушташ пели зуд

بر درانید و بکشتش پیل زود

Дар замон ӯ як бикро зон гуруҳ

در زمان او یک به یک را زان گروه

Май дронид ва набӯдаш зон шиква

می‌درانید و نبودش زان شکوه

Бар ҳавои андохт ҳар якро газоф

بر هوا انداخت هر یک را گزاف

То ҳаме зад бар замин мешуд шикоф

تا همی‌زد بر زمین می‌شد شکاف

эй хӯрандаи хӯни халқ аз роҳи барад

ای خورندهٔ خون خلق از راه برد

То на оради хӯни эшонат набард

تا نه آرد خون ایشانت نبرد

Моли эшон хӯни эшон дони яқин

مال ایشان خون ایشان دان یقین

Зонк мол аз зӯр ояд дар ямин

زانک مال از زور آید در یمین

Модари он пели бачагон кин кашад

مادر آن پیل‌بچگان کین کَشد

Пели бачаи хораро кайфар кашад

پیل بچه‌خواره را کیفر کُشد

Пели бача май хурӣ эй пораи хор

پیل‌بچه می‌خوری ای پاره‌خوار

Ҳам бар оради хасми пел аз ту дамор

هم بر آرد خصم پیل از تو دمار

Буи расво кард макри андеш ро

بوی رسوا کرد مکر اندیش را

Пел донад буии Тифли хеш ро

پیل داند بوی طفل خویش را

Онк ёбад буии ҳақро аз Яман

آنک یابد بوی حق را از یمن

Чун наёбади буии ботилро зи ман

چون نیابد بوی باطل را ز من

Мустафо чун баради буи аз роҳи давр

مصطفی چون برد بوی از راه دور

Чун наёбад аз даҳон мо бихӯр

چون نیابد از دهان ما بخور

Ҳам биёбад лек пӯшоанд зи мо

هم بیابد لیک پوشاند ز ما

Буии неку бад бар ояд бар само

بوی نیک و بد بر آید بر سما

Ту ҳамеи хспӣу буии он ҳаром

تو همی‌خسپی و بوی آن حرام

намезанад бар осмони сбзФом

می‌زند بر آسمانِ سبزفام

Ҳамраҳи анфос зиштат ме шавад

همره انفاس زشتت می‌شود

То ба бўгирон гардун ме равад

تا به بوگیران گردون می‌رود

Буии кибру буии ҳирсу буии оз

بوی کبر و بوی حرص و بوی آز

Дар сухан гуфтан бияёд чун пиёз

در سخن گفتن بیاید چون پیاز

Гар хурии савганди ман кӣ хӯрда ам

گر خوری سوگند من کی خورده‌ام

Аз пиёзу сайр тақво карда ам

از پیاز و سیر تقوی کرده‌ام

Он дами савганд ғаммозӣ кунад

آن دمِ سوگند، غمازی کند

Бар димоғи ҳмншинон бар занад

بر دماغ همنشینان بر زند

Пас дуоҳо рад шавад аз буии он

پس دعاها رد شود از بوی آن

Он дили каж май намояд дар забон

آن دل کژ می‌نماید در زبان

Ахсؤо ояд ҷавоби он дуо

اخسؤا آید جواب آن دعا

Чӯб рад бошад ҷазоӣ ҳар дағо

چوب رد باشد جزای هر دغا

Гар ҳадисати каж буд маънӣати рост

گر حدیثت کژ بود معنیت راست

Он кажии лафз мақбул худост

آن کژی لفظ مقبول خداست