Гуфт на на муҳлатам бояд ниҳод

گفت نه نه مهلتم باید نهاد

Ишваҳо кам даҳ ту кам паймои бод

عشوه‌ها کم دِه، تو کم پیمای باد

Ҳақи таъолӣ ваҳй кардаш дар замон

حق تعالی وحی کردش در زمان

Муҳлаташи даҳ мтсъи мҳрос аз он

مهلتش ده مُتَسِع مهراس از آن

Ин чиҳил рӯзаш бидиҳ муҳлати бтўъ

این چهل روزش بده مهلت بطوع

То сголди макрҳо ӯ навъи навъ

تا سگالد مکرها او نوع نوع

То бакӯшад ӯ ки неи ман хуфта ам

تا بکوشد او که نی من خفته‌ام

Тези рӯи гӯи пеш раҳ бигрифта ам

تیز رو گو پیش ره بگرفته‌ام

Ҳилаҳоашонро ҳамаи барҳами занам

حیله‌هاشان را همه برهم زنم

Ва онч афзойанд ман бар кам занам

و آنچ افزایند من بر کم زنم

Обро оранди ман оташ кунам

آب را آرند من آتش کنم

Нӯш ва хуш гиранд ва ман нохуш кунам

نوش و خوش گیرند و من ناخوش کنم

Меҳр пайванданд ва ман вайрон кунам

مِهر پیوندند و من ویران کنم

Онки андари ваҳми норинд он кунам

آنک اندر وهم نارند آن کنم

Ту матарсу муҳлаташи даҳ дами дароз

تو مترس و مهلتش ده دم‌دراز

Гӯи сипаҳи гирди ор ва сад ҳиялат бисоз

گو سپه گرد آر و صد حیلت بساز