Марди меҳмони сбркрду ногаҳон

مرد مهمان صبرکرد و ناگهان

Кашфи гашташи ҳоли мушкил дар замон

کشف گشتش حال مشکل در زمان

Ним шаби овози қуръонро шунид

نیم‌شب آواز قرآن را شنید

Ҷуст аз хоби он аҷоибро бидид

جست از خواب آن عجایب را بدید

Ки зи мусҳаф кӯр мехондӣ дуруст

که ز مصحف کور می‌خواندی درست

Гашт бесабру азуи он ҳоли ҷуст

گشت بی‌صبر و ازو آن حال جست

Гуфт оё эй аҷаб бо чашми кӯр

گفت آیا ای عجب با چشم کور

Чун ҳамеи хуонеи ҳамеи бинии сутур

چون همی‌خوانی همی‌بینی سطور

Онч май хуоне бар он афтода Эй

آنچ می‌خوانی بر آن افتاده‌ای

Дастро бар ҳарф он биниҳода Эй

دست را بر حرف آن بنهاده‌ای

Асбът дар сайр пайдо ме кунад

اصبعت در سیر پیدا می‌کند

Ки назар бар ҳарфи дории мустанад

که نظر بر حرف داری مستند

Гуфт Эй гашта зи ҷаҳли тани ҷудо

گفت ای گشته ز جهل تن جدا

Ин аҷаб май дорӣ аз сунъи худо

این عجب می‌داری از صنع خدا

Ман зи ҳақ дар хостами к-эии мстъон

من ز حق در خواستم کای مستعان

Бар қироати ман ҳарисами ҳамчуи ҷон

بر قرائت من حریصم همچو جان

Нестам ҳофизи маро нурӣ бидиҳ

نیستم حافظ مرا نوری بده

Дар ду дидаи вақти хондан бе гиреҳ

در دو دیده وقت خواندن بی‌گره

Бози даҳ ду дидаамро он замон

باز دِه دو دیده‌ام را آن زمان

Ки бигирам мусҳаф ва хонам аён

که بگیرم مصحف و خوانم عیان

Омад аз ҳазрати Нидои к-эии марди кор

آمد از حضرت ندا کای مرد کار

эй баҳри ранҷӣ ба мо аўмидўор

ای به‌هر رنجی به ما اومیدوار

Ҳасан заннасту умедии хуши туро

حُسن ظنست و امیدی خوش تورا

Ки туро гуяд баҳри дами бартари о

که تورا گوید به‌هر دم برتر آ

Ҳар замон ки қасди хондани бошиддат

هر زمان که قصد خواندن باشدت

ё зи мусҳафҳо қироат боядат

یا ز مصحفها قرائت بایدت

Ман дар он дами вои даҳуми чашми туро

من در آن دم وا دهم چشم تورا

То фурӯи хуонеи муаззами ҷўҳро

تا فرو خوانی معظم جوهرا

Ҳамчунон кард ва ҳар онгоҳӣ ки ман

همچنان کرد و هر آنگاهی که من

Вои гушойами мусҳафи андари хондан

وا گشایم مصحف اندر خواندن

Он хабирӣ ки нашуд ғофили зи кор

آن خبیری که نشد غافل ز کار

Он гиромии подшоҳу кирдигор

آن گرامی پادشاه و کردگار

Боз бахшад бенишами он шоҳи фард

باز بخشد بینشم آن شاه فرد

Дар замон ҳамчун чароғи шаби навард

در زمان همچون چراغ شب‌نورد

Зин сабаб набӯд валеро эътироз

زین سبب نبود ولی را اعتراض

Ҳарчӣ бастанд фиристад аътёз

هرچه بستاند فرستد اعتیاض

Гар бисӯзад боғат ангурат диҳад

گر بسوزد باغت انگورت دهد

Дар миёни мотамӣ сурат диҳад

در میان ماتمی سورت دهد

Он шул бедастро дастӣ диҳад

آن شَلِ بی‌دست را دستی دهد

Кони ғамҳоро дил мастӣ диҳад

کان غمها را دل مستی دهد

Лои насламу эътироз аз мо бирафт

لا نسلم و اعتراض از ما برفت

Чун иваз меояд аз мафқуди зафт

چون عوض می‌آید از مفقود زفت

Чунк бе оташи маро гармӣ расад

چونک بی آتش مرا گرمی رسد

Розӣамгар оташаши моро кашад

راضیم گر آتشش ما را کُشد

Бечароғӣ чун диҳад ӯ равшанӣ

بی چراغی چون دهد او روشنی

Гар чароғат шуд чаҳ афғон ме кунӣ

گر چراغت شد چه افغان می‌کنی