Рафт луқмони сӯии Довӯди сафо

رفت لقمان سوی داود صفا

Дид кӯ мекард зи оҳани ҳалқа ҳо

دید کو می‌کرد ز آهن حلقه‌ها

Ҷумларо бо ҳамдигар дар ме фиканд

جمله را با همدگر در می‌فکند

зи оҳани пӯлоди он шоҳи баланд

ز آهن پولاد آن شاه بلند

Санъати зрод ӯ кам дида буд

صنعت زراد او کم دیده بود

Дръҷб мемонад васвосаш фузуд

درعجب می‌ماند وسواسش فزود

Кин чаҳ шояд буд вои пурсами азу

کین چه شاید بود وا پرسم ازو

Ки чаҳ майсозӣ зи ҳалқаи ту бтў

که چه می‌سازی ز حلقه تو بتو

Боз бо худ гуфт сабри аўлитрст

باز با خود گفت صبر اولیترست

Сабр то мақсӯд зутар раҳбараст

صبر تا مقصود زوتر رهبرست

Чун напурсӣ зӯдтар кашфат шавад

چون نپرسی زودتر کشفت شود

Мурғи сабр аз ҷумлаи паронтар буд

مرغ صبر از جمله پران‌تر بود

Вар бипурсӣ дайртар ҳосил шавад

ور بپرسی دیرتر حاصل شود

Саҳл аз бесабрят мушкил шавад

سهل از بی صبریت مشکل شود

Чунк луқмони тани бузади ҳам дар замон

چونک لقمان تن بزد هم در زمان

Шуд тамом аз санъати Довӯди он

شد تمام از صنعت داود آن

Пас зира созед ва дар пӯшед ӯ

پس زره سازید و در پوشید او

Пеши луқмони Карими сбрхў

پیش لقمان کریم صبرخو

Гуфт ин некӯ либосаст эй Фтӣ

گفت این نیکو لباسست ای فتی

Дар масофу ҷанги дафъи захм ро

در مصاف و جنگ دفع زخم را

Гуфт луқмони сабри ҳам некӯи дмист

گفت لقمان صبر هم نیکو دمیست

Ки паноҳу дофеъ ҳар ҷои ғмист

که پناه و دافع هر جا غمیست

Сабрро бо ҳақ қарин кард эй фалон

صبر را با حق قرین کرد ای فلان

Охири волъсрро огаҳ бихон

آخر والعصر را آگه بخوان

Сад ҳазорон кимиёи ҳақи офарид

صد هزاران کیمیا حق آفرید

Кӣмёии ҳамчуи сабр одам надид

کیمیایی همچو صبر آدم ندید