Гуфт буҳлули он яке дарвеш ро

گفت بهلول آن یکی درویش را

Чунӣ эй дарвеш воқиф кун маро

چونی ای درویش‌؟ واقف کن مرا

Гуфт чун бошад касе ки ҷовдон

گفت ‌«چون باشد کسی که جاودان

Бар мурод ӯ равад кори ҷаҳон

بر مراد او رود کار جهان

Сайл ва ҷӯҳо бар мурод ӯ раванд

سیل و جوها بر مراد او روند

Ахтарон зон сон ки хоҳад он шаванд

اختران زان سان که خواهد آن شوند

Зиндагӣу марги сарҳангон ӯ

زندگی و مرگ‌، سرهنگان او

Бар мурод ӯ равонаи кӯи бкў

بر مراد او روانه کو به‌کو

Ҳар куҷо хоҳад фиристад таъзият

هر کجا خواهد فرستد تعزیت

Ҳар куҷо хоҳад бубахшад таҳният

هر کجا خواهد ببخشد تهنیت

Соликони роҳи ҳам бар гом ӯ

سالکان راه هم بر گام او

Мондагон аз роҳи ҳам дар дом ӯ

ماندگان از راه هم در دام او

Ҳеҷ дандонӣ нахандад дар ҷаҳон

هیچ دندانی نخندد در جهان

Беризоу амри он фармони равон

بی رضا و امر آن فرمان‌روان‌»

Гуфт эй шаҳ рост гуфтӣ ҳамчунин

گفت ‌«ای شه راست گفتی همچنین

Дар фару симоӣ ту пайдост ин

در فر و سیمای تو پیداست این

Ин ва сад чандинӣ эй содиқ валек

این و صد چندینی ای صادق ولیک

Шарҳ кун инро баён кун неки нек

شرح کن این را بیان کن نیک نیک

Ончнонки фозилу марди фузул

آنچنان‌که فاضل و مرد فضول

Чун ба гӯш ӯ расад оради қабул

چون به گوش او رسد‌، آرد قبول

Ончунонаш шарҳ кун андари калом

آنچنانش شرح کن اندر کلام

Ки аз он ҳам баҳра ёбад ақли ом

که از آن هم بهره یابد عقل عام

Нотиқи комил чу хон пошӣ буд

ناطق کامل چو خوان‌پاشی بود

Хониш бар ҳар гӯнаи ошӣ буд

خوانش بر هر گونهٔ آشی بود

Ки намонад ҳеҷ меҳмон бе наво

که نماند هیچ مهمان بی‌نوا

Ҳар касе ёбад ғизои худ ҷудо

هر کسی یابد غذای خود جدا

Ҳамчуи қуръон ки бмънӣ ҳафт туаст

همچو قرآن که به‌معنی هفت توست

Хосроу омро мтъм дараваст

خاص را و عام را مَطعَم دروست‌»

Гуфт ин борӣ яқин шуд пеши ом

گفت ‌«این باری یقین شد پیش عام

Ки ҷаҳон дар амр яздонаст ром

که جهان در امر یزدان است رام

Ҳеҷ баррагӣ дар науфтад аз дарахт

هیچ برگی در نیفتد از درخت

Беқазоу ҳукми он султони бахт

بی قضا و حکم آن سلطان بخت

Аз даҳон луқма нашуд сӯии гулӯ

از دهان لقمه نشد سوی گلو

То нагӯяд луқмаро ҳақ ки адхлўо

تا نگوید لقمه را حق که اُدخُلوا

Майлу рағбати кон зимом одамӣаст

میل و رغبت کان زمام آدمی‌ست

Ҷунбиши он роми амр он ғанӣаст

جنبش آنْ رامِ امرِ آن غنی‌ست

Дар заминҳо ва осмонҳо зарра Эй

در زمین‌ها و آسمان‌ها ذره‌ای

Пар наҷунбанд нагардад пурҳ Эй

پر نجنباند نگردد پره‌ای

Ҷуз ба фармони қадими нофизаш

جز به فرمان قدیم نافذش

Шарҳ натавон кард ва ҷилдӣ нест хуш

شرح نتوان کرد و جلدی نیست خوش

Кӣ шимурди барги дарахтонро тамом

کی شمرد برگ درختان را تمام‌؟

Бениҳоят кӣ шавад дар нутқи ром

بی‌نهایت کی شود در نطق رام‌؟

Ин қадар бишинав ки чун куллӣ кор

این قدر بشنو که چون کلی کار

наменагардад ҷузи бомари кирдигор

می‌نگردد جز به‌امرِ کردگار

Чун қазои ҳақи ризоӣ банда шуд

چون قضای حق رضای بنده شد

Ҳукм ӯро банда хоҳанда шуд

حکم او را بندهٔ خواهنده شد

Бетакаллуф на паии музду савоб

بی تکلف، نه پی مزد و ثواب

Блаки табъ ӯ чунин шуд мустатоб

بلک طبع او چنین شد مُستطاب

Зиндагӣ худ нахоҳад баҳри хўз

زندگیِ خود نخواهد بهر خوذ

На паии завқии ҳаёти мстлз

نه پی ذوقی حیات مُسْتَلذ

Ҳркҷои амри қадамро мслкист

هرکجا امر قدم را مسلکی‌ست

Зиндагӣу мурдагӣ пешаш якеаст

زندگی و مردگی پیشش یکی‌ست

Баҳри яздон май зайд на баҳри ганҷ

بهر یزدان می‌زید نه بهر گنج

Баҳри яздон май мард на аз хавфи ранҷ

بهر یزدان می‌مُرد نه از خوف رنج

Ҳастемонаш барои хост ӯ

هست ایمانش برای خواست او

На барои ҷинату ашҷору ҷӯ

نه برای جنت و اشجار و جو

Тарки куфраши ҳам барои ҳақ буд

تَرک کفرش هم برای حق بود

На зи бими онк дар оташ равад

نه ز بیم آنکه در آتش رود

Ин чунин омад зи асли он хуй ӯ

این چنین آمد ز اصل‌، آن خوی او

На риёзат на биҷусту ҷӯй ӯ

نه ریاضت‌، نه به‌ جست‌و‌جوی او

Онгаҳон хандад ки ӯ бинад ризо

آنگهان خندد که او بیند رضا

Ҳамчуи ҳалвои шукр ӯро қазо

همچو حلوای شکر او را قضا

Бандае каши хуйу хилқати ин буд

بنده‌ای کِش خوی و خلقت این بود

На ҷаҳон бар амр ва фурмонаш равад

نه جهان بر امر و فرمانش رود‌؟

Пас чаро лоба кунад ӯ ё дуо

پس چرا لابه کند او یا دعا‌؟

Ки бигардон эй худованди ин қазо

که بگردان ای خداوند این قضا

Марг ӯу марги фарзандон ӯ

مرگ او و مرگ فرزندان او

Баҳри ҳақи пешаш чу ҳалво дар гулӯ

بهر حق پیشش چو حلوا در گلو

Назъи фарзандон бар он бовафо

نزع فرزندان بَرِ آن باوفا

Чун қтоиФи пеши шайх бе наво

چون قطایف پیش شیخ بی‌نوا

Пас чаро гуяд дуои алои магар

پس چرا گوید دعا الا مگر

Дар дуо бинад ризои додгар

در دعا بیند رضای دادگر

Он шафоат ва он дуо на аз раҳми худ

آن شفاعت و آن دعا نه از رَحْم خود

намекунад он бандаи соҳиби рушд

می‌کند آن بندهٔ صاحب رشد

Раҳми худро ӯ ҳамон дам сӯхтаст

رحم خود را او همان دم سوخته‌ست

Ки чароғи ишқ ҳақ афрӯхтаст

که چراغ عشق حق افروخته‌ست

Дӯзахи авсоф ӯ ишқаст ва ӯ

دوزخ اوصاف او عشقست و او

Сӯхти мари авсофи худро мӯи бмў

سوخت مر اوصاف خود را مو به‌مو

Ҳар трўқии ин Фрўқӣ кӣ шинохт

هر طروقی این فروقی کی شناخت‌؟

Ҷузи дқўқӣ то дарин давлат битохт

جز دقوقی تا درین دولت بتاخت