Он дқўқӣ дошт хуши дибоҷа Эй
آن دقوقی داشت خوش دیباجهای
Ошиқу соҳиби каромати хоҷа Эй
عاشق و صاحب کرامت خواجهای
Дар замин мешуд чу ма бар осмон
در زمین میشد چو مه بر آسمان
Шаби равони рогштаҳ зу равшани равон
شبروان راگشته زو روشن روان
Дар мақомии масканӣ кам сохтӣ
در مقامی مسکنی کم ساختی
Кам ду рӯзи андари диҳии андохтӣ
کم دو روز اندر دهی انداختی
Гуфт дар як хона гар бошам ду рӯз
گفت در یک خانه گر باشم دو روز
Ишқи он маскан кунад дар ман фурӯз
عشق آن مسکن کند در من فروز
Ғарраи алмскни аҳозраҳи ано
غرة المسکن احاذره انا
Анқлӣ ё нафаси сирии ллғно
انقلی یا نفس سیری للغنا
Лои аъўди халқи қалбии болмкон
لا اعود خلق قلبی بالمکان
Кӣ икўни холсои фии аломтҳон
کی یکون خالصا فی الامتحان
Рӯзи андари сайри бади шаб дар намоз
روز اندر سیر بد شب در نماز
Чашми андари шоҳи боз ӯ ҳамчуи боз
چشم اندر شاه باز او همچو باز
Мунқатиъ аз халқ на , аз бади хуй
منقطع از خلق، نه از بد خوی
Мунфарид аз марду зан на , аз дуӣ
منفرد از مرد و زن، نه از دوی
Мушфиқӣ бар халқу нофеъи ҳамчуи об
مشفقی بر خلق و نافع همچو آب
Хуши шФъиӣу дъооши мустаҷоб
خوش شفعیی و دعااش مستجاب
Неку бадро меҳрбону мустақар
نیک و بد را مهربان و مستقر
Беҳтар аз модари шаҳитар аз падар
بهتر از مادر شهیتر از پدر
Гуфт пайғомбари шуморо эй маон
گفت پیغامبر شما را ای مهان
Чун падар ҳастам шафиқу меҳрбон
چون پدر هستم شفیق و مهربان
Зон сабаб ки ҷумла аҷзоӣ манед
زان سبب که جمله اجزای منید
Ҷузвро аз кул чаро бар ме кунед
جزو را از کُل چرا بر میکنید
Ҷузв аз кул қатъ шуд бекор шуд
جزو از کُل قطع شد بی کار شد
Узв аз тан қатъ шуд мурдор шуд
عضو از تن قطع شد مردار شد
То нпиўндди бакули бор дигар
تا نپیوندد بهکُل بارِ دگر
Мурда бошад набӯдаш аз ҷони хабар
مُرده باشد نبودش از جان خبر
Вар биҷунбад нест онро худ санад
ور بجنبد نیست آن را خود سند
Узви нави бибридаи ҳам ҷунбиш кунад
عضو نو ببریده هم جنبش کند
Ҷузви азин кулгар барад иксў равад
جزو ازین کُل گر بُرد یکسو رود
Ин на он куласт кӯ ноқис шавад
این نه آن کُلست کو ناقص شود
Қатъу васл ӯ наёяд дар мақол
قطع و وصل او نیاید در مَقال
Чиз ноқис гуфта шуд баҳри мисол
چیز ناقص گفته شد بهر مثال