Он дқўқии раҳмаи аллоҳи алайҳ

آن دقوقی رحمة الله علیه

Гуфт соФрти мадии фии хоФқиаҳ

گفت سافرت مدی فی خافقیه

Сол ва ма рафтам сафар аз ишқи моҳ

سال و مه رفتم سفر از عشق ماه

Бехабар аз роҳи ҳайрон дар илоҳ

بی‌خبر از راه حیران در اله

Пои бараҳна май рӯй бар хору санг

پا برهنه می‌روی بر خار و سنگ

Гуфт ман ҳайронам ва бехешу днг

گفت من حیرانم و بی خویش و دنگ

Ту мубини ин пойҳоро бар замин

تو مبین این پایها را بر زمین

Зонк бар дил меравад ошиқи яқин

زانک بر دل می‌رود عاشق یقین

Аз раҳу манзили зи кӯтоҳу дароз

از ره و منزل ز کوتاه و دراز

Дил чаҳ донад кӯаст масти дили навоз

دل چه داند کوست مست دل‌نواز

Он дарозу кӯтаҳ авсоф танаст

آن دراز و کوته اوصاف تنست

Рафтани арвоҳ дигар рафтанаст

رفتن ارواح دیگر رفتنست

Ту сафар кардӣ зи нутфа то бъқл

تو سفر کردی ز نطفه تا به‌عقل

На бгомӣ буд на манзил на нақл

نه به‌گامی بود، نه منزل نه نقل

Сайри ҷон бе чун буд дар давру дайр

سیر جان بی چون بود در دور و دیر

Ҷисми мо аз ҷон биомузед сайр

جسم ما از جان بیاموزید سیر

Сайри ҷисмона раҳо кард ӯ кунун

سیر جسمانه رها کرد او کنون

намеравад бе чун ниҳон дар шакл чун

می‌رود بی‌چون نهان در شکل چون

Гуфт рӯзӣ мешудам муштоқи вор

گفت روزی می‌شدم مشتاق‌وار

То бубинам дар башари анвори ёр

تا ببینم در بشر انوار یار

То бубинами қулзумӣ дар қатра Эй

تا ببینم قلزمی در قطره‌ای

Офтобии дарҷи андари зарра Эй

آفتابی درج اندر ذره‌ای

Чун расидами сӯии як соҳили бгом

چون رسیدم سوی یک ساحل به‌گام

Буд бега гашта рӯзу вақти шом

بود بیگه گشته روز و وقت شام

Хониш
бхш 88 - бозгштн бҳ қсҳ дқвқӣ — ъндлӣб