Подшоҳӣ бар надимӣ хашм кард

پادشاهی بر ندیمی خشم کرد

Хост то аз ваии براردи дӯду гирд

خواست تا از وی برآرد دود و گرد

Кард шаҳи шамшери берун аз ғилоф

کرد شه شمشیر بیرون از غلاف

То занад бар ваии ҷазои он хилоф

تا زند بر وی جزای آن خلاف

Ҳеҷ касро Зуҳра на то дам занад

هیچ کس را زهره نه تا دم زند

ё шафиъӣ бар шафоат бар тунд

یا شفیعی بر شفاعت بر تند

Ҷузи ъмодолмлки номӣ дар хавос

جز عمادالملک نامی در خواص

Дар шафоати Мустафои воронаи хос

در شفاعت مصطفی‌وارانه خاص

Бар ҷаҳиду зуд дар саҷда фитод

بر جهید و زود در سجده فتاد

Дар замони шаҳи теғи қаҳр аз кафи ниҳод

در زمان شه تیغ قهر از کف نهاد

Гуфт агар деваст ман бхшидмш

گفت اگر دیوست من بخشیدمش

Вар блисӣ кард ман пўшидмш

ور بلیسی کرد من پوشیدمش

Чунк омад пои ту андари миён

چونک آمد پای تو اندر میان

Розӣам гар кард муҷрими сад зиён

راضیم گر کرد مجرم صد زیان

Сад ҳазорон хашмро тонами шикаст

صد هزاران خشم را تانم شکست

Ки турои он фазл ва он миқдор ҳаст

که ترا آن فضل و آن مقدار هست

Лобаи ?утро ҳеҷ натавонам шикаст

لابه‌ات را هیچ نتوانم شکست

Зонки лобаи ту яқин лоба манаст

زآنک لابهٔ تو یقین لابهٔ منست

Гар замину осмон бар ҳам задӣ

گر زمین و آسمان بر هم زدی

зи интиқоми ин марди беруни номадӣ

ز انتقام این مرد بیرون نامدی

Вар шудӣ зарра ба зарраи лоба гар

ور شدی ذره به ذره لابه‌گر

ӯ набардии ин замон аз теғи сар

او نبردی این زمان از تیغ سر

Бар ту менанаҳем миннат эй Карим

بر تو می‌ننهیم منت ای کریم

Лек шарҳи иззати тест эй надим

لیک شرح عزت تست ای ندیم

Ин накардӣ ту ки ман кардам яқин

این نکردی تو که من کردم یقین

эй сифотат дар сифоти мо дафин

ای صفاتت در صفات ما دفین

Ту дарин мустаъмалии неи омилӣ

تو درین مستعملی نی عاملی

Зонк мҳмўли манӣ неи ҳомилӣ

زانک محمول منی نی حاملی

Мо Ромяти аз Ромят гашта Эй

ما رمیت اذ رمیت گشته‌ای

Хештан дар мавҷ чун кафи ҳашта Эй

خویشتن در موج چون کف هشته‌ای

Ло шудӣ паҳлавии алои хонаи гир

لا شدی پهلوی الا خانه‌گیر

Ин аҷаб ки ҳам асирии ҳам амир

این عجب که هم اسیری هم امیر

Онч додӣ ту Нидоӣ шоҳ дод

آنچ دادی تو ندای شاه داد

ӯст баси аллоҳи аълами болршод

اوست بس الله اعلم بالرشاد

Вони надими руста аз захму бало

وآن ندیم رسته از زخم و بلا

Зин шафиъ озурду баргашт аз вло

زین شفیع آزرد و برگشت از ولا

Дӯстӣ бибаред зон мухлиси тамом

دوستی ببرید زان مخلص تمام

Рӯ ба ҳоит кард то норади салом

رو به حایط کرد تا نارد سلام

Зини шафиъи хештан бегона шуд

زین شفیع خویشتن بیگانه شد

Зини таъаҷҷуби халқ дар афсона шуд

زین تعجب خلق در افسانه شد

Ки на маҷнӯнаст ёрӣ чун бурид

که نه مجنونست یاری چون برید

Аз касе ки ҷон ӯро вои харид

از کسی که جان او را وا خرید

Вои харидаши он дам аз гардан задан

وا خریدش آن دم از گردن زدن

Хоки наъл пош боистӣ шудан

خاک نعل پاش بایستی شدن

Бозгўнаҳ рафт ва безорӣ гирифт

بازگونه رفت و بیزاری گرفت

Бо чунин дилдори кин дорӣ гирифт

با چنین دلدار کین‌داری گرفت

Пас маломат кард ӯро муслеҳӣ

پس ملامت کرد او را مصلحی

Кини ҷафо чун мекунӣ бо носеҳӣ

کین جفا چون می‌کنی با ناصحی

Ҷон ту бихаред он дилдори хос

جان تو بخرید آن دلدار خاص

Он дам аз гардан задан кардат халос

آن دم از گردن زدن کردت خلاص

Гар бадӣ кардӣ набоистӣ рамед

گر بدی کردی نبایستی رمید

Хосса некӣ кард он ёри ҳамид

خاصه نیکی کرد آن یار حمید

Гуфт баҳр шоҳ мабзуласт ҷон

گفت بهر شاه مبذولست جان

ӯ чаро ояд шафиъи андари миён

او چرا آید شفیع اندر میان

Лии маъаи аллоҳи вақт буд он дами маро

لی مع‌الله وقت بود آن دم مرا

Лои исъи фӣаи набии Муҷтабо

لا یسع فیه نبی مجتبی

Ман нахоҳам раҳматии ҷузи захми шоҳ

من نخواهم رحمتی جز زخم شاه

Ман нахоҳам ғайри он шаҳро паноҳ

من نخواهم غیر آن شه را پناه

Ғайри шаҳро баҳри он ло карда ам

غیر شه را بهر آن لا کرده‌ام

Ки ба сӯии шаҳ тавалло карда ам

که به سوی شه تولا کرده‌ام

Гар бабрад ӯ ба қаҳри худ серум

گر ببرد او به قهر خود سرم

Шоҳ бахшад шаст ҷони дигарам

شاه بخشد شصت جان دیگرم

Кори ман сарбозӣ ва бехешӣ аст

کار من سربازی و بی‌خویشی است

Кори шоҳаншоҳи ман сарбахшӣ аст

کار شاهنشاه من سربخشی است

Фахри он сар ки кафи шоҳаши барад

فخر آن سر که کف شاهش برد

Нанги он сари кӯ ба ғайриӣ сари барад

ننگ آن سر کو به غیری سر برد

Шаб ки шоҳ аз қаҳр дар қӣраш кашид

شب که شاه از قهر در قیرش کشید

Нанг дорад аз ҳазорон рӯзи ид

ننگ دارد از هزاران روز عید

Худ тавофи онк ӯ шаҳи байн буд

خود طواف آنک او شه‌بین بود

Фавқи қаҳру лутфу куфру дайн буд

فوق قهر و لطف و کفر و دین بود

Зон наомад як иборат дар ҷаҳон

زان نیامد یک عبارت در جهان

Ки ниҳонаст ва ниҳонасту ниҳон

که نهانست و نهانست و نهان

Зонк ин асмоу алфози ҳамид

زانک این اسما و الفاظ حمید

Аз гулоба одамӣ омад падед

از گلابهٔ آدمی آمد پدید

Илми алосмои бади одамро эмом

علم الاسما بد آدم را امام

Лек на андари либоси айну лоам

لیک نه اندر لباس عین و لام

Чун ниҳод аз обу гул бар сари кулоҳ

چون نهاد از آب و گل بر سر کلاه

Гашти он асмои ҷонии рӯсиёҳ

گشت آن اسمای جانی روسیاه

Ки ниқоби ҳарфу дам дар худ кашид

که نقاب حرف و دم در خود کشید

То шавад бар обу гули маънии падед

تا شود بر آب و گل معنی پدید

Гарчи аз як ваҷҳи мантиқ кошиф аст

گرچه از یک وجه منطق کاشف است

Лек аз даҳ ваҷҳи парда ва мкнФ аст

لیک از ده وجه پرده و مکنف است