Халқро меронад аз ваии он ҷавон
خلق را میراند از وی آن جوان
То алоҷашро набенанд он касон
تا علاجش را نبینند آن کسان
Сар ба гӯшаши баради ҳам чун розгў
سر به گوشش برد همچون رازگو
Пас ниҳоди он чиз бар бинӣ ӯ
پس نهاد آن چیز بر بینی او
Кӯ ба кафи саргини саги сояида буд
کو به کف سرگین سگ ساییده بود
Доруии мағзи палиди он дида буд
داروی مغز پلید آن دیده بود
Соъатӣ шуд мард ҷунбидан гирифт
ساعتی شد مرد جنبیدن گرفت
Халқ гуфтанд ин фусунии бади шигифт
خلق گفتند این فسونی بد شگفت
Кин бихонад афсун ба гӯш ӯ дамид
کین بخواند افسون به گوش او دمید
Мурда буд афсун ба фарёдаш расед
مرده بود افسون به فریادش رسید
Ҷунбиши аҳли фасоди он сӯ буд
جنبش اهل فساد آن سو بود
Ки зиноу ғамзау абрӯ буд
که زنا و غمزه و ابرو بود
Ҳар крои машки насиҳат суд нест
هر کرا مشک نصیحت سود نیست
Лоҷарам бо буии бад ху кард нест
لاجرم با بوی بد خو کرد نیست
Мушриконро зон наҷис хондаст ҳақ
مشرکان را زان نجس خواندست حق
Кондрўн пшк зоданд аз сабақ
کاندرون پشک زادند از سبق
Карам кӯ зодаст дар саргини абад
کرم کو زادست در سرگین ابد
наменигараданд ба анбари хуии худ
مینگرداند به عنبر خوی خود
Чун назд бар ваии нисори раши нур
چون نزد بر وی نثار رش نور
ӯ ҳама ҷисмаст бедил чун қшўр
او همه جسمست بیدل چون قشور
Вари зи раши нури ҳақ қисмяш дод
ور ز رش نور حق قسمیش داد
Ҳам чу расми Мисри саргини мурғи зод
همچو رسم مصر سرگین مرغزاد
Лек на мурғи хасиси хонагӣ
لیک نه مرغ خسیس خانگی
Блаки мурғи донишу фарзонагӣ
بلک مرغ دانش و فرزانگی
Ту бидон Монӣ каз он нурии тиҳӣ
تو بدان مانی کز آن نوری تهی
Зонки бинӣ бар палидӣ ме наҳй
زآنک بینی بر پلیدی مینهی
Аз фироқат зард шуд рухсору рӯ
از فراقت زرد شد رخسار و رو
Барги зардии миваи нопухтаи ту
برگ زردی میوهٔ ناپخته تو
Деги з оташ шуд сиёҳу дўдФом
دیگ ز آتش شد سیاه و دودفام
Гӯшт аз сахтӣ чунин монадаст хом
گوشت از سختی چنین ماندست خام
Ҳашт солат ҷӯш додам дар фироқ
هشت سالت جوش دادم در فراق
Кам нашуд як зарраи хомяту нифоқ
کم نشد یک ذره خامیت و نفاق
Ғӯраи ту санги баста каз саққоам
غورهٔ تو سنگ بسته کز سقام
Ғӯраҳо акнӯн мавизанд ва ту хом
غورهها اکنون مویزند و تو خام