Он яке афтод биҳуш ва хамед

آن یکی افتاد بیهوش و خمید

Чунк дар бозор атторон расед

چونک در بازار عطاران رسید

Буи атраш зад зи атторони род

بوی عطرش زد ز عطاران راد

То бгрдидши сар ва бар ҷо фитод

تا بگردیدش سر و بر جا فتاد

Ҳам чу мурдори аўФтод ӯ бе хабар

هم‌چو مردار اوفتاد او بی‌خبر

Ним рӯзи андари миёни раҳи гузар

نیم روز اندر میان ره‌گذر

Ҷамъ омад халқ бар ваии он замон

جمع آمد خلق بر وی آن زمان

Ҷумлагони лоҳўли гӯи дармони кунон

جملگان لاحول‌گو درمان کنان

Он яке каф бар дил ӯ ме баранд

آن یکی کف بر دل او می براند

Вази гулоби он дайгарӣ бар вай фишонд

وز گلاب آن دیگری بر وی فشاند

ӯ намедонист кандар мартаъа

او نمی‌دانست کاندر مرتعه

Аз гулоб омад варои он воқеа

از گلاب آمد ورا آن واقعه

Он яке дасташ ҳаме молидау сар

آن یکی دستش همی‌مالید و سر

Вон дигар кҳгл ҳаме оварад тар

وآن دگر کهگل همی آورد تر

Он бихӯр авд ва шукр зад ба ҳам

آن بخور عود و شکر زد به هم

Вон дигар аз пӯшишаш мекард кам

وآن دگر از پوششش می‌کرد کم

Вон дигар набзаш ки то чун май ҷаҳд

وآن دگر نبضش که تا چون می‌جهد

Ваон дигар буи аз даҳонаш май ситад

وان دگر بوی از دهانش می‌ستد

То ки мехӯрдаст ва ё бангу ҳашиш

تا که می خوردست و یا بنگ و حشیش

Халқ дармонданд андари биҳшиш

خلق درماندند اندر بیهشیش

Пас хабари бурданди хуишонро шитоб

پس خبر بردند خویشان را شتاب

Ки фалон афтодааст он ҷои хароб

که فلان افتاده است آن‌جا خراب

Кас намедонад ки чун мсрўъи гашт

کس نمی‌داند که چون مصروع گشت

ё чаҳ шуд кӯр афтод аз боми ташт

یا چه شد کور افتاد از بام طشت

Як бародар дошт он даббоғи зафт

یک برادر داشت آن دباغ زفت

Грбз ва доно биёмад зуди тафт

گربز و دانا بیامد زود تفت

Андакии саргини саг дар остин

اندکی سرگین سگ در آستین

Халқро бшикофт ва омад бо ҳнин

خلق را بشکافت و آمد با حنین

Гуфт ман ранҷиш ҳаме донам з чист

گفت من رنجش همی دانم ز چیست

Чун сабаби донеи даво кардани ҷлист

چون سبب دانی دوا کردن جلیست

Чун сабаб маълум набӯд мушкиласт

چون سبب معلوم نبود مشکلست

Доруии ранҷ ва дар он сад маҳмиласт

داروی رنج و در آن صد محملست

Чун бдонстии сабабро саҳл шуд

چون بدانستی سبب را سهل شد

Дониши асбоби дафъ ҷаҳл шуд

دانش اسباب دفع جهل شد

Гуфт бо худ ҳасташ андари мағзу раг

گفت با خود هستش اندر مغز و رگ

Тӯй бар ту буии он саргини саг

توی بر تو بوی آن سرگین سگ

То миёни андари ҳдс ӯ то ба шаб

تا میان اندر حدث او تا به شب

Ғарқи дбоғист ӯ рӯзии талаб

غرق دباغیست او روزی‌طلب

Пас чунин гуфтаст ҷолинуси ма

پس چنین گفته‌ست جالینوس مه

Онч одат дошт бемори онаш даҳ

آنچ عادت داشت بیمار آنش ده

Каз хилоф одатаст он ранҷ ӯ

کز خلاف عادتست آن رنج او

Пас давои ранҷиш аз муътоди ҷӯ

پس دوای رنجش از معتاد جو

Чун ҷаъл гаштаст аз саргини кашӣ

چون جعل گشتست از سرگین‌کشی

Аз гулоб ояд ҷаълро биҳшӣ

از گلاب آید جعل را بیهشی

Ҳам аз он саргини саг доруӣ ӯст

هم از آن سرگین سگ داروی اوست

Ки бидон ӯро ҳамеи муътод ва хуаст

که بدان او را همی معتاد و خوست

Алхбисоти алхбисинро бихон

الخبیثات الخبیثین را بخوان

Рӯу пушти ин суханро бози дон

رو و پشت این سخن را باز دان

Носеҳон ӯро ба анбар ё гулоб

ناصحان او را به عنبر یا گلاب

Май давои созанди баҳри фатҳи боб

می دوا سازند بهر فتح باب

Мари хабисонро насозад таййибот

مر خبیثان را نسازد طیبات

Дархур ва лоиқ набошад эй сқот

درخور و لایق نباشد ای ثقات

Чун зи атри ваҳии кари гаштанду гум

چون ز عطر وحی کر گشتند و گم

Бади фиғонашон ки ттирнои бкм

بد فغانشان که تطیرنا بکم

Ранҷ ва беморӣаст моро ин мақол

رنج و بیماریست ما را این مقال

Нест некӯи ваъзатони моро ба фол

نیست نیکو وعظتان ما را به فال

Гар бёғозиди нсҳии ошкор

گر بیاغازید نصحی آشکار

Мо кунем он дами шуморо сангсор

ما کنیم آن دم شما را سنگسار

Мо блғўу лаҳв фарбеҳ гашта ем

ما بلغو و لهو فربه گشته‌ایم

Дар насиҳати хешро насиришта ем

در نصیحت خویش را نسرشته‌ایم

Ҳаст қӯти мо дурӯғу лофу лоғ

هست قوت ما دروغ و لاف و لاغ

Шӯриши меъдаи сети моро зини балоғ

شورش معده‌ست ما را زین بلاغ

Ранҷро сдтў ва афзӯн ме кунед

رنج را صدتو و افزون می‌کنید

Ақлро дору ба афюн ме кунед

عقل را دارو به افیون می‌کنید