Он яке дарвеш ҳизум ме кашид
آن یکی درویش هیزم میکشید
Хастау мондаи зи беша дар расед
خسته و مانده ز بیشه در رسید
Пас бигуфтам ман зи рӯзии фориғам
پس بگفتم من ز روزی فارغم
Зин сипас аз баҳр ризқам нест ғам
زین سپس از بهر رزقم نیست غم
Миваи макрӯҳ бар ман хуш шудаст
میوهٔ مکروه بر من خوش شدست
Ризқи хосии ҷисмро омад ба даст
رزق خاصی جسم را آمد به دست
Чунк ман фориғи шдстм аз гулӯ
چونک من فارغ شدستم از گلو
Ҳуба Эй чандаст ин бидиҳам бадв
حبهای چندست این بدهم بدو
Бидиҳам ин зарро бад-ӣни таклифи каш
بدهم این زر را بدین تکلیفکش
То ду се рўзк шавад аз қӯти хуш
تا دو سه روزک شود از قوت خوش
Худ замирамро ҳаме донист ӯ
خود ضمیرم را همیدانست او
Зонк самъаш дошт нур аз шамъи ҳў
زانک سمعش داشت نور از شمع هو
Буд пешаши сар ҳар андеша Эй
بود پیشش سر هر اندیشهای
Чун чароғӣ дар даруни шиша Эй
چون چراغی در درون شیشهای
Ҳеҷ пинҳон менашуд аз ваии замир
هیچ پنهان مینشد از وی ضمیر
Буд бар мазмуни дилҳо ӯ амир
بود بر مضمون دلها او امیر
Пас ҳамеи мнгид бо худ зери лаб
پس همی منگید با خود زیر لب
Дар ҷавоби Фкртми он булъаҷаб
در جواب فکرتم آن بوالعجب
Ки чунин андешӣ аз баҳри мулӯк
که چنین اندیشی از بهر ملوک
Киеви талаққии алрзқи ани лами ирзқўк
کیف تلقی الرزق ان لم یرزقوک
Ман намекардам суханро фаҳм лек
من نمیکردم سخن را فهم لیک
Бар дилам мезад итобаши неки нек
بر دلم میزد عتابش نیک نیک
Сӯй ман омад ба ҳайбати ҳам чу шер
سوی من آمد به هیبت همچو شیر
Танги ҳизумро з худ биниҳод зер
تنگ هیزم را ز خود بنهاد زیر
Партави ҳоле ки ӯ ҳизуми ниҳод
پرتو حالی که او هیزم نهاد
Ларза бар ҳар ҳафт узв ман фитод
لرزه بر هر هفت عضو من فتاد
Гуфт ё рабгар турои хосон ҳай анд
گفت یا رب گر ترا خاصان هیاند
Ки мубораки даъвату фаррух пай анд
که مبارکدعوت و فرخپیاند
Лутф ту хоҳам ки миногар шавад
لطف تو خواهم که میناگر شود
Ин замони ин танги ҳизум зар шавад
این زمان این تنگ هیزم زر شود
Дар замон дидам ки зар шуд ҳизумаш
در زمان دیدم که زر شد هیزمش
Ҳам чу оташ бар замин метофт хуш
همچو آتش بر زمین میتافت خوش
Ман дар он бе худ шудам то диргаҳ
من در آن بیخود شدم تا دیرگه
Чунк бо хеши омадами ман аз вела
چونک با خویش آمدم من از وله
Баъд аз он гуфт эй худогари он кбор
بعد از آن گفت ای خداگر آن کبار
Бас ғаюранду гурезони зи иштиҳор
بس غیورند و گریزان ز اشتهار
Бози инро банди ҳизуми сози зуд
باز این را بند هیزم ساز زود
Бе таваққуфи ҳам бар он ҳоле ки буд
بیتوقف هم بر آن حالی که بود
Дар замон ҳизум шуд он ағсони зар
در زمان هیزم شد آن اغصان زر
Маст шуд дар кор ӯ ақлу назар
مست شد در کار او عقل و نظر
Баъд аз он бардошти ҳизумро ва рафт
بعد از آن برداشت هیزم را و رفت
Сӯии шаҳр аз пеши ман ӯ тезу тафт
سوی شهر از پیش من او تیز و تفت
Хостам то дар паии он шаҳи рӯм
خواستم تا در پی آن شه روم
Пурсам аз ваии мушкилот ва бишинавам
پرسم از وی مشکلات و بشنوم
Баста кард он ҳайбат ӯ мари маро
بسته کرد آن هیبت او مر مرا
Пеши хосон раҳ набошад омма ро
پیش خاصان ره نباشد عامه را
Вар касеро раҳ шавад гӯ сар фишон
ور کسی را ره شود گو سر فشان
Кон буд аз раҳмат ва аз ҷазбашон
کان بود از رحمت و از جذبشان
Пас ғанимати дори он тавфиқ ро
پس غنیمت دار آن توفیق را
Чун биёбӣ суҳбати садиқ ро
چون بیابی صحبت صدیق را
На чу он аблаҳ ки ёбад қурби шоҳ
نه چو آن ابله که یابد قرب شاه
Саҳлу осон дар фитад он дами зи роҳ
سهل و آسان در فتد آن دم ز راه
Чун з қурбонӣ диҳандаш бештар
چون ز قربانی دهندش بیشتر
Пас бигӯед рон говаст ин магар
پس بگوید ران گاوست این مگر
Нест ин аз рони гов эй мФтрӣ
نیست این از ران گاو ای مفتری
Рони говат май намояд аз харӣ
ران گاوت مینماید از خری
Базли шоҳонаи сети ин бе ришватӣ
بذل شاهانهست این بی رشوتی
Бахшиш маҳзаст ин аз раҳматӣ
بخشش محضست این از رحمتی