Малики барҳами зани ту адҳами вори зуд
ملک برهم زن تو ادهموار زود
То биёбӣ ҳам чу ӯ малики хлўд
تا بیابی همچو او ملک خلود
Хуфта буд он шаҳи шабона бар сарир
خفته بود آن شه شبانه بر سریر
Ҳорсон бар боми андари дору гир
حارسان بر بام اندر دار و گیر
Қасди шаҳ аз ҳорсони он ҳам набӯд
قصد شه از حارسان آن هم نبود
Ки кунад зон дафъи дуздону ринуад
که کند زان دفع دزدان و رنود
ӯ ҳаме донист ки он кӯ одиласт
او همی دانست که آن کو عادلست
Фориғаст аз воқеа омн диласт
فارغست از واقعه آمن دلست
Адл бошад посбони гомҳо
عدل باشد پاسبان گامها
На ба шаби чӯбаки занон бар бомҳо
نه به شب چوبکزنان بر بامها
Лек бади мақсӯдаш аз бонги рубоб
لیک بد مقصودش از بانگ رباب
Ҳам чу муштоқони хаёли он хитоб
همچو مشتاقان خیال آن خطاب
Нолаи срноу таҳдиди дуҳул
نالهٔ سرنا و تهدید دهل
Чизакӣ монад бидон ноқўри кул
چیزکی ماند بدان ناقور کل
Пас ҳакямон гуфтаанд ин лаҳнҳо
پس حکیمان گفتهاند این لحنها
Аз даввор чарх бигирифтем мо
از دوار چرخ بگرفتیم ما
Бонг гардишҳои чархаст ин ки халқ
بانگ گردشهای چرخست این که خلق
Май сроиндш ба танбур ва ба ҳалқ
میسرایندش به تنبور و به حلق
Муъминон гӯйанд ки осори биҳишт
مؤمنان گویند که آثار بهشت
Нағз гардонид ҳар овози зишт
نغز گردانید هر آواز زشت
Мо ҳамаи аҷзоӣ одам бӯда ем
ما همه اجزای آدم بودهایم
Дар биҳишти он лаҳн ҳо башнавада ем
در بهشت آن لحنها بشنودهایم
Гарчи бар мо рехти обу гули шаккӣ
گرچه بر ما ریخت آب و گل شکی
Ёдмон омад аз онҳо чизакӣ
یادمان آمد از آنها چیزکی
Лек чун омехт бо хоки крб
لیک چون آمیخت با خاک کرب
Кӣ диҳанд ин зер ва он Бами он тараб
کی دهند این زیر و آن بم آن طرب
Об чун омехт бо бўлу кмиз
آب چون آمیخت با بول و کمیز
Гашти зи омезиши мизоҷаши талху тез
گشت ز آمیزش مزاجش تلخ و تیز
Чизакӣ аз об ҳасташ дар ҷасад
چیزکی از آب هستش در جسد
Бўли гираши оташиро ме кашад
بول گیرش آتشی را میکشد
Гар наҷис шуд оби ин табъаш бимонад
گر نجس شد آب این طبعش بماند
Ки оташи ғамро ба табъи худ нишонд
که آتش غم را به طبع خود نشاند
Пас ғдоӣ ошиқон омад самоъ
پس غدای عاشقان آمد سماع
Ки дарав бошад хаёли иҷтимо
که درو باشد خیال اجتماع
Қӯтӣ гирад хаёлоти замир
قوتی گیرد خیالات ضمیر
Блак сӯрат гардад аз бонгу сафир
بلک صورت گردد از بانگ و صفیر
Оташи ишқ аз навоҳо гашти тез
آتش عشق از نواها گشت تیز
Он чунон ки оташи он ҷўзриз
آن چنان که آتش آن جوزریز