Чун хабар ёбед ҷади Мустафо
چون خبر یابید جد مصطفی
Аз ҳалимаи вази фиғонаш бар мулло
از حلیمه وز فغانش بر ملا
Вази чунон бонги баланду наъра ҳо
وز چنان بانگ بلند و نعرهها
Ки бмилӣ мерасед аз ваии садо
که بمیلی میرسید از وی صدا
Зуд Абдулмуталлиб донист чист
زود عبدالمطلب دانست چیست
Даст бар сина ҳаме зад ме гирист
دست بر سینه همیزد میگریست
Омад аз ғам бар дар каъба бисӯз
آمد از غم بر در کعبه بسوز
К-эии хабир аз сари шаби вази рози рӯз
کای خبیر از سر شب وز راز روز
Хештанро ман наме байнами фаннӣ
خویشتن را من نمیبینم فنی
То буд ҳам рози ту ҳам чун манӣ
تا بود همراز تو همچون منی
Хештанро ман наме байнами ҳунар
خویشتن را من نمیبینم هنر
То шавам мақбули ин масъӯд дар
تا شوم مقبول این مسعود در
ё сару саҷдаи маро қадре буд
یا سر و سجدهٔ مرا قدری بود
ё бошиками давлатӣ хандон шавад
یا باشکم دولتی خندان شود
Лек дар симои он дар ятем
لیک در سیمای آن در یتیم
Дидаам осори лутфат эй Карим
دیدهام آثار لطفت ای کریم
Ки намемонад ба мо гарчи зи мост
که نمیماند به ما گرچه ز ماست
Мо ҳама мисем ва Аҳмад кимиёст
ما همه مسیم و احمد کیمیاست
Он аҷоибҳо ки ман дидам бирав
آن عجایبها که من دیدم برو
Ман надидам бар вале ва бар аду
من ندیدم بر ولی و بر عدو
Онки фазли ту дарин Тифляш дод
آنک فضل تو درین طفلیش داد
Каси нишони надиҳад ба сад солаи ҷиҳод
کس نشان ندهد به صد ساله جهاد
Чун яқин дидам аноятҳои ту
چون یقین دیدم عنایتهای تو
Бар вай ӯ дарӣаст аз дарёии ту
بر وی او دریست از دریای تو
Ман ҳам ӯро май шафиъи орм ба ту
من هم او را می شفیع آرم به تو
Ҳол ӯ эй ҳоли дон бо ман бигӯ
حال او ای حالدان با من بگو
Аз дарун каъба омад бонги зуд
از درون کعبه آمد بانگ زود
Ки ҳам акнӯн рух ба ту хоҳад намӯд
که هماکنون رخ به تو خواهد نمود
Бо ду сад иқбол ӯ маҳзузи мост
با دو صد اقبال او محظوظ ماست
Бо ду сад талаби малики маҳфӯзи мост
با دو صد طلب ملک محفوظ ماست
Зоҳирашро шуҳра гиҳон кунем
ظاهرش را شهرهٔ گیهان کنیم
Ботинашро аз ҳама пинҳон кунем
باطنش را از همه پنهان کنیم
Зари кон буд обу гул мо заргарем
زر کان بود آب و گل ما زرگریم
Ки гуҳаши халхолу гуҳ хотам барем
که گهش خلخال و گه خاتم بریم
Гуҳи ҳамоилҳои шамшераш кунем
گه حمایلهای شمشیرش کنیم
Гоҳи банди гардан шераш кунем
گاه بند گردن شیرش کنیم
Гуҳи туранҷи тахт бар созем азу
گه ترنج تخت بر سازیم ازو
Гоҳи тоҷи фарқҳои малики ҷӯ
گاه تاج فرقهای ملکجو
Ишқҳо дорем бо ин хоки мо
عشقها داریم با این خاک ما
Зонк афтодаст дар қъдаҳи ризо
زانک افتادست در قعدهٔ رضا
Гуҳи чунин шоҳии азу пайдо кунем
گه چنین شاهی ازو پیدا کنیم
Гуҳи ҳам ӯро пеши шаҳ шайдо кунем
گه هم او را پیش شه شیدا کنیم
Сад ҳазорон ошиқу маъшӯқи азу
صد هزاران عاشق و معشوق ازو
Дар фиғон ва дар нафиру ҷусту ҷӯ
در فغان و در نفیر و جست و جو
Кор мо инаст бар кӯрии он
کار ما اینست بر کوری آن
Ки ба кор мо надорад майли ҷон
که به کار ما ندارد میل جان
Ин фазилати хокро зон рӯи диҳем
این فضیلت خاک را زان رو دهیم
Ки нўолаҳи пеш бебаррагон наҳем
که نواله پیش بیبرگان نهیم
Зонк дорад хоки шакли ағбрӣ
زانک دارد خاک شکل اغبری
Ваз дарун дорад сифоти анварӣ
وز درون دارد صفات انوری
Зоҳираш бо ботинаш гашта ба ҷанг
ظاهرش با باطنش گشته به جنگ
Ботинаш чун гавҳару зоҳир чу санг
باطنش چون گوهر و ظاهر چو سنگ
Зоҳираш гуяд ки мо инему бас
ظاهرش گوید که ما اینیم و بس
Ботинаш гуяд накӯи байни пеш ва пас
باطنش گوید نکو بین پیش و پس
Зоҳираши мункир ки ботин ҳеҷ нест
ظاهرش منکر که باطن هیچ نیست
Ботинаш гуяд ки бинмоӣем бист
باطنش گوید که بنماییم بیست
Зоҳираш бо ботинаш дар чолиш анд
ظاهرش با باطنش در چالشاند
Лоҷарами зини сабри нусрат май кашанд
لاجرم زین صبر نصرت میکشند
Зини турши рӯи хок сӯратҳо кунем
زین ترشرو خاک صورتها کنیم
Хандаи пинҳонашро пайдо кунем
خندهٔ پنهانش را پیدا کنیم
Зонк зоҳири хоки андӯҳу бкост
زانک ظاهر خاک اندوه و بکاست
Дар дарунаши сад ҳазорон ханда ҳост
در درونش صد هزاران خندههاست
Кошифи алсриму кори мо ҳамин
کاشف السریم و کار ما همین
Кини ниҳонҳоро бар орем аз камӣн
کین نهانها را بر آریم از کمین
Гарчи дузд аз мункирӣ тан ме занад
گرچه دزد از منکری تن میزند
Шаҳнаи он аз аср пайдо ме кунад
شحنه آن از عصر پیدا میکند
Фазлҳо дуздидаанд ин хокҳо
فضلها دزدیدهاند این خاکها
То мақари оремашон аз ибтило
تا مقر آریمشان از ابتلا
Баси аҷаби фарзанди кӯро бӯда аст
بس عجب فرزند کو را بوده است
Лек Аҳмад бар ҳама афзӯда аст
لیک احمد بر همه افزوده است
Шуд замину осмони хандону шод
شد زمین و آسمان خندان و شاد
Кини чунин шоҳии зи мо ду ҷуфти зод
کین چنین شاهی ز ما دو جفت زاد
Май шикофади осмон аз шодяш
میشکافد آسمان از شادیش
Хок чун сӯсан шудаи зи озодяш
خاک چون سوسن شده ز آزادیش
Зоҳират бо ботинат эй хоки хуш
ظاهرت با باطنت ای خاک خوش
Чунк дар ҷанганду андари каши макаш
چونک در جنگاند و اندر کشمکش
Ҳар ки бо худ баҳр ҳақ бошад ба ҷанг
هر که با خود بهر حق باشد به جنگ
То шавад мъниши хасми бӯу ранг
تا شود معنیش خصم بو و رنگ
Зулматаш бо нур ӯ шуд дар қаттол
ظلمتش با نور او شد در قتال
Офтоби ҷонашро набӯд завол
آفتاب جانش را نبود زوال
Ҳар ки кӯшад баҳри мо дар имтиҳон
هر که کوشد بهر ما در امتحان
Пушти зери поиши оради осмон
پشت زیر پایش آرد آسمان
Зоҳират аз тирагии афғони кунон
ظاهرت از تیرگی افغان کنان
Ботини ту гулистон дар гулистон
باطن تو گلستان در گلستان
Қосид ӯ чун суфиёни рўтрш
قاصد او چون صوفیان روترش
То наёмизанд бо ҳар нўркш
تا نیامیزند با هر نورکش
Орифони рўтрш чун хорпушт
عارفان روترش چون خارپشت
Айш пинҳон карда дар хори дурушт
عیش پنهان کرده در خار درشت
Боғи пинҳони гирди боғи он хори фош
باغ پنهان گرد باغ آن خار فاش
К-эии адуии дузди зин дар давр бош
کای عدوی دزد زین در دور باش
Хорпштои хор ҳорс карда Эй
خارپشتا خار حارس کردهای
Сар чу сӯфӣ дар гиребони барда Эй
سر چو صوفی در گریبان بردهای
То касе дўчори донги айши ту
تا کسی دوچار دانگ عیش تو
Кам шавад зини глрхони хорхў
کم شود زین گلرخان خارخو
Тифли ту гарчи ки кӯдаки хуи бадаст
طفل تو گرچه که کودکخو بدست
Ҳар ду олами худ туфайл ӯ бадаст
هر دو عالم خود طفیل او بدست
Мо ҷаҳониро бадв зинда кунем
ما جهانی را بدو زنده کنیم
Чархро дар хизматаш банда кунем
چرخ را در خدمتش بنده کنیم
Гуфт Абдулмуталлиби кин дам куҷост
گفت عبدالمطلب کین دم کجاست
эй алӣами алсри нишони даҳ роҳи рост
ای علیم السر نشان ده راه راست