Хонд мзмли набиро зини сабаб

خواند مزمل نبی را زین سبب

Ки буруни о аз гилӣм эй бўолҳрб

که برون آ از گلیم ای بوالهرب

Сари макаши андари гилӣм ва рӯ мапуаш

سر مکش اندر گلیم و رو مپوش

Ки ҷаҳони ҷисмии сети саргардон , ту ҳуш

که جهان جسمی‌ست سرگردان‌، تو هوش

Ҳин машав пинҳони зи нанги муддаӣ

هین مشو پنهان ز ننگ مدعی

Ки ту дории шамъи ваҳии шъшъӣ

که تو داری شمع وحی شعشعی

Ҳин Қуми аллил ки шамъӣ Эй ҳамам

هین قم اللیل که شمعی ای همام

Шамъи андари шаб буд андари қиём

شمع اندر شب بود اندر قیام

Бе фурӯғати рӯзи равшани ҳам шаби сет

بی‌فروغت روز روشن هم شب‌ست

Бе паноҳати шери асири арнби сет

بی‌پناهت شیر اسیر‌ِ ارنب‌ست

Бош кштибони дарин баҳри сафо

باش کشتیبان درین بحر صفا

Ки ту Нӯҳи сонӣ ӣӣ эй Мустафо

که تو نوح ثانی‌یی ای مصطفی

Раҳи шиносӣ май бибояд бо лбоб

ره‌شناسی می‌بباید با لُباب

Ҳар раҳеро хоссаи андари роҳи об

هر رهی را خاصه اندر راه آب

Хез бингар корвон раҳ зада

خیز بنگر کاروان‌ِ ره‌زده

Ҳар тарафи ғӯлии сети кштибон шуда

هر طرف غولی‌ست کشتیبان شده

Хизр вақте , ғўс ҳар киштии тӯй

خضر وقتی‌، غوث هر کشتی توی

Ҳам чу рӯҳ аллоҳ макун танҳо рӯй

هم‌چو روح‌الله مکن تنها روی

Пеши ин ҷамъӣ чу шамъи осмон

پیش این جمعی چو شمع آسمان

Инқитоъу хилвати ореро бимон

انقطاع و خلوت آری را بمان

Вақт хилват нест андари ҷамъи ой

وقت خلوت نیست اندر جمع آی

эй ҳудо чун кӯҳи қоф ва ту ҳамЭй

ای هدی چون کوه قاف و تو همای

Бадар бар садр фалак шуд шаби равон

بدر بر صدر فلک شد شب روان

Сайрро нагузорад аз бонги сегон

سیر را نگذارد از بانگ سگان

Тоънони ҳам чун сегон бар бадари ту

طاعنان هم‌چون سگان بر بدر تو

Бонг медоранд сӯии садри ту

بانگ می‌دارند سوی صدر تو

Ин сегон каранд аз амри анстўо

این سگان کرند از امر انصتوا

Аз сФаҳи въи въи кунон бар бадари ту

از سفَه وع‌وع‌کنان بر بدر تو

Ҳин бмгзор эй шифои ранҷур ро

هین بمگذار ای شفا رنجور را

Ту зи хашми кари Асои кӯр ро

تو ز خشم کر عصای کور را

На ту гуфтӣ қоиди аъамӣ ба роҳ ?

نه تو گفتی قاید اعمی به راه‌؟

Сад савоб ва аҷр ёбад аз илоҳ ?

صد ثواب و اجر یابد از اله‌؟

Ҳар ки ӯ чли гоми кӯриро кашад ?

هر که او چل گام کوری را کشد‌؟

Гашти омирзида ва ёбад рушд ?

گشت آمرزیده و یابد رَشَد‌؟

Пас бикаш ту зини ҷаҳон бе қарор

پس بکش تو زین جهان بی‌قرار

Ҷўқи кӯронро қатори андари қатор

جوق کوران را قطار اندر قطار

Кори ҳодии ин буд ту ҳодӣ ӣӣ

کار هادی این بوَد تو هادی‌یی

Мотами охири замонро шодӣ ӣӣ

ماتم آخر زمان را شادی‌یی

Ҳин равон кун эй эмом аламтқин

هین روان کن ای امام المتقین

Ин хаёли андешагонро то яқин

این خیال‌اندیشگان را تا یقین

Ҳар ки дар макр ту дорад дили гарав

هر که در مکر تو دارد دل گرو

Гарданашро ман занам , ту шоди рӯ

گردنش را من زنم‌، تو شاد رو

Бар сари кӯряши кӯриҳо нуҳум

بر سر کوریش کوری‌ها نهم

ӯ шукри пиндораду заҳраши даҳум

او شکر پندارد و زهرش دهم

Ақлҳо аз нур ман афрӯхтанд

عقل‌ها از نور من افروختند

Макрҳо аз макр ман омухтанд

مکرها از مکر من آموختند

Чист худ олоҷқи он таркмон ? !

چیست خود آلاجق آن ترکمان‌؟!

Пеш пой нараҳ пелони ҷаҳон ?

پیش پای نره پیلان جهان‌؟

Он чароғ ӯ ба пеши сарсарам

آن چراغ او به پیش صرصرم

Худ чаҳ бошад эй маин пайғомбарам ?

خود چه باشد ای مهین پیغامبرم‌؟

Хез дар дами ту ба сувари сҳмнок

خیز در دم تو به صور سهمناک

То ҳазорон мурда бар раведи зи хок

تا هزاران مرده بر روید ز خاک

Чун ту исрофил вақте рости хез

چون تو اسرافیل وقتی راست خیز

Растхезии сози пеш аз растхез

رستخیزی ساز پیش از رستخیز

Ҳар ки гуяд « кӯи қиёмат ? » эй санам

هر که گوید ‌«کو قیامت؟‌»‌ ای صنم

Хеш бинмо ки қиёмат нак манам

خویش بنما که قیامت نک منم

Дар нигар эй соил меҳнат зада

در نگر ای سایل محنت‌زده

Зини қиёмати сад ҷаҳони афзӯн шуда

زین قیامت صد جهان افزون شده

Вар набошад аҳли ин зикру қунут

ور نباشد اهل این ذکر و قنوت

Пас ҷавоби алоҳмқ эй султони сукут

پس جواب الاحمق ای سلطان سکوت

зи осмони ҳақ сукут ояд ҷавоб

ز آسمان‌ِ حق سکوت آید جواب

Чун буд ҷонои дуои номустаҷоб

چون بود جانا دعا نامستجاب

эй дариғо вақти хирман гоҳ шуд

ای دریغا وقت خرمن‌گاه شد

Лек рӯз аз бахти мо бегоҳ шуд

لیک روز از بخت ما بیگاه شد

Вақти танги сету фарохии ин калом

وقت تنگ‌ست و فراخی این کلام

Танг меояд бар ӯ умри давом

تنگ می‌آید بر او عمر دوام

Найзаи бозии андарин кӯҳҳои танг

نیزه‌بازی اندرین کوه‌های تنگ

Найзаи бозонро ҳамеи орад ба танг

نیزه‌بازان را همی‌آرد به تنگ

Вақти тангу хотиру фаҳми авом

وقت تنگ و خاطر و فهم عوام

Тангтар сад раҳи з вақтаст эй ғулом

تنگ‌تر صد ره ز وقت است ای غلام

Чун ҷавоб аҳмақ омад хомшӣ

چون جواب احمق آمد خامشی

Ин дарозӣ дар сухан чун май кашӣ

این درازی در سخن چون می‌کشی

Аз камоли раҳмату мавҷи карам

از کمال رحمت و موج کرم

намедиҳад ҳар шӯраро борону нам

می‌دهد هر شوره را باران و نم