зи оҳани тира бақадрат ме намӯд

ز آهن تیره بقدرت می‌نمود

Воқъотӣ ки дар охири хост буд

واقعاتی که در آخر خواست بود

То кунӣ камтари ту он зулму бадӣ

تا کنی کمتر تو آن ظلم و بدی

Он ҳаме дидӣ ва бадтар ме шудӣ

آن همی‌دیدی و بدتر می‌شدی

Нақшҳои зишт хобат ме намӯд

نقشهای زشت خوابت می‌نمود

намерамедӣ зон ва он нақши ту буд

می‌رمیدی زان و آن نقش تو بود

Ҳам чу он зангӣ ки дар ойӣна дид

هم‌چو آن زنگی که در آیینه دید

Рӯй худро зишт ва бар ойӣна ред

روی خود را زشت و بر آیینه رید

Ки чаҳ зиштии лоиқи инӣу бас

که چه زشتی لایق اینی و بس

Зиштем он тўост эй кӯри хас

زشتیم آن تواست ای کور خس

Ин ҳдс бар рӯй зиштат ме кунӣ

این حدث بر روی زشتت می‌کنی

Нест бар ман зонк ҳастам равшанӣ

نیست بر من زانک هستم روشنی

Гоҳ медидӣ либосати сӯхта

گاه می‌دیدی لباست سوخته

Гуҳи даҳону чашми ту бар дӯхта

گه دهان و چشم تو بر دوخته

Гоҳи ҳайвони қосиди хӯнат шуда

گاه حیوان قاصد خونت شده

Гуҳи сари худро ба дандони дада

گه سر خود را به دندان دده

Гуҳи нигуни андари миёни обрез

گه نگون اندر میان آبریز

Гуҳи ғариқи сайли хӯномез тез

گه غریق سیل خون‌آمیز تیز

Гуҳ надот омад азин чархи нақӣ

گه ندات آمد ازین چرخ نقی

Ки шқиӣу шқиӣу шқӣ

که شقیی و شقیی و شقی

Гуҳ надот омад сареҳан аз ҷибол

گه ندات آمد صریحا از جبال

Ки бирав ҳастӣ зи асҳоби алшмол

که برو هستی ز اصحاب الشمال

Гуҳ Нидо меомадат аз ҳар ҷамод

گه ندا می‌آمدت از هر جماد

То абади фиръавн дар дӯзах фитод

تا ابد فرعون در دوزخ فتاد

Зини бтрҳо ки намегӯям зи шарм

زین بترها که نمی‌گویم ز شرم

То нагардад табъи маъкӯси ту гарм

تا نگردد طبع معکوس تو گرم

Андакӣ гуфтам ба ту эй нопазир

اندکی گفتم به تو ای ناپذیر

зи андакии доне ки ҳастам ман хабир

ز اندکی دانی که هستم من خبیر

Хештанро кӯр мекардӣу мот

خویشتن را کور می‌کردی و مات

То наяндешӣ зи хобу воқеъот

تا نیندیشی ز خواب و واقعات

Чанд бигурезӣ нак омад пеши ту

چند بگریزی نک آمد پیش تو

Кӯрии идроки мкрондиши ту

کوری ادراک مکراندیش تو