Шаҳи ҳисоми аддӣн ки нур анҷумаст

شه حسام‌الدین که نور انجمست

Толиби оғоз сафар панҷумаст

طالب آغاز سِفر پنجمست

Ин зиё алҳақ ҳисоми аддӣни род

این ضیاء الحق حسام الدین راد

Аўстодони сафоро Авестоад

اوستادان صفا را اوستاد

Гар набӯдӣ халқи маҳҷӯбу касиф

گر نبودی خلق محجوب و کثیف

Вар набӯдӣ ҳалқҳо тангу заъиф

ور نبودی حلقها تنگ و ضعیف

Дар мдиҳт дод маънии додмӣ

در مدیحت دادِ معنی دادمی

Ғайри ин мантиқи лабии бгшодмӣ

غیر این منطق لبی بگشادمی

Лек луқмаи бози он съўаҳ нест

لیک لقمهٔ بازْ آنِ صعوه نیست

Чора акнӯн обу равғани крднист

چاره اکنون آب و روغن کردنیست

Мадҳ ту ҳайфаст бо зиндониён

مدح تو حیفست با زندانیان

Гӯям андари маҷмаъи рӯҳонӣон

گویم اندر مجمع روحانیان

Шарҳ ту ғабнаст бо аҳли ҷаҳон

شرح تو غَبنست با اهل جهان

Ҳам чу роз ишқ дорам дар ниҳон

هم‌چو راز عشق دارم در نهان

Мадҳи таърифи сету тхриқи ҳиҷоб

مدح تعریف‌ست و تخریق حجاب

Фориғаст аз шарҳу таърифи офтоб

فارغست از شرح و تعریف آفتاب

Модҳи хуршед маддоҳ худаст

مادح خورشید مداح خودست

Ки ду чашмами равшану номрмдст

که دو چشمم روشن و نامُرمدست

Зми хуршеди ҷаҳон зм худаст

ذم خورشید جهان ذم خَودست

Ки ду чашмами кӯру торик ва бад аст

که دو چشمم کور و تاریک و بد است

Ту бибахшо бар касе кандар ҷаҳон

تو ببخشا بر کسی کاندر جهان

Шуд ҳасуди офтоби Комрон

شد حسود آفتاب کامران

Тўٰондши пӯшеди ҳеҷ аз дидаҳо ?

توٰاندش پوشید هیچ از دیده‌ها؟

Вази тароват додани пусидаҳо ?

وز طراوت دادن پوسیده‌ها؟

ё зи нур бе ҳадаши тўٰоннди кост

یا ز نور بی‌حدش توٰانند کاست

ё ба дафъи ҷоҳ ӯ тавонанд хост

یا به دفع جاه او توانند خاست

Ҳар касе кӯи ҳосиди кайҳон буд

هر کسی کو حاسد کیهان بود

Он ҳасади худ марги ҷовидон буд

آن حسد خود مرگ جاویدان بود

Қадар ту бигузашт аз дараки уқул

قدر تو بگذشت از درک عقول

Ақли андари шарҳ ту шуд бўолФзўл

عقل اندر شرح تو شد بوالفضول

Гарчи оҷиз омад ин ақл аз баён

گرچه عاجز آمد این عقل از بیان

Оҷизонаи ҷунбишӣ бояд дар он

عاجزانه جنبشی باید در آن

Ани шиӣои каллаи лои идрк

ان شیئا کله لا یدرک

Аълмўои ани каллаи лои итрк

اعلموا ان کله لا یترک

Гар нетоне хӯрд тӯфони саҳоб

گر نتانی خورد طوفان سحاب

Кӣ тавон кардан бтрк хӯрд об

کی توان کردن بترکِ خوردِ آب

Розро гар менаёрӣ дар миён

راز را گر می‌نیاری در میان

Даракҳоро тоза кун аз қишри он

درکها را تازه کن از قشر آن

Нутқҳо нисбат ба ту қишраст лек

نطقها نسبت به تو قشرست لیک

Пеши дигар фаҳмҳо мағзаст нек

پیش دیگر فهمها مغزست نیک

Осмони нисбат ба арш омад фурӯд

آسمان نسبت به عرش آمد فرود

Варна бас олӣаст сӯии хоки туад

ورنه بس عالیست سوی خاک‌تود

Ман бигӯям васфи ту то раҳ баранд

من بگویم وصف تو تا ره برند

Пеш аз он каз фӯти он ҳасрат хуранд

پیش از آن کز فوت آن حسرت خورند

Нури ҳақӣ ва ба ҳақи ҷаззоби ҷон

نور حقی و به حق جذاب جان

Халқ дар зулмот ваҳманду гумон

خلق در ظلمات وهم‌اند و گمان

Шарт таъзимаст то ин нури хуш

شرط تعظیمست تا این نور خوش

Гардад ин бедидагонро серумаи каш

گردد این بی‌دیدگان را سرمه‌کش

Нур ёбад мустаъиди тизгўш

نور یابد مستعد تیزگوش

Кӯ набошад ошиқи зулмат чу мӯш

کو نباشد عاشق ظلمت چو موش

Сусти чашмоне ки шаб ҷавлон кунанд

سست‌چشمانی که شب جولان کنند

Кӣ тавофи машъала имон кунанд

کی طواف مشعلهٔ ایمان کنند

Нуктаҳои мушкил борӣк шуд

نکته‌های مشکل باریک شد

Банди табъӣ ки зи дайн торик шуд

بند طبعی که ز دین تاریک شد

То бар ороед ҳунарро тору пуд

تا بر آراید هنر را تار و پود

Чашм дар хуршед натавонад гушӯд

چشم در خورشید نتواند گشود

Ҳам чу нахлии брнёрди шохҳо

هم‌چو نخلی برنیارد شاخها

Карда мӯшонаи замини сӯрохҳо

کرده موشانه زمین سوراخها

Чор васфаст ин башарро дили фишор

چار وصفست این بشر را دل‌فشار

Чормих ақл гашта ин чаҳор

چارمیخ عقل گشته این چهار