Он яке зоҳиди шунӯд аз Мустафо

آن یکی زاهد شنود از مصطفی

Ки яқин ояд ба ҷони ризқ аз худо

که یقین آید به جان رزق از خدا

Гар бихоҳӣ вар нахоҳӣ ризқи ту

گر بخواهی ور نخواهی رزق تو

Пеш ту ояд давон аз ишқи ту

پیش تو آید دوان از عشق تو

Аз барои имтиҳони он мард рафт

از برای امتحان آن مرد رفت

Дар биёбон назд кӯҳӣ хуфт тафт

در بیابان نزد کوهی خفت تفت

Ки бубинам ризқ меояд ба ман

که ببینم رزق می‌آید به من

То қавӣ гардад маро дар ризқи занн

تا قوی گردد مرا در رزق ظن

Корвонии роҳ гум кард ва кашид

کاروانی راه گم کرد و کشید

Сӯии кӯҳи он мумтаҳанро хуфта дид

سوی کوه آن ممتحن را خفته دید

Гуфт ин марди ин тараф чунаст ъўр

گفت این مرد این طرف چونست عور

Дар биёбон аз раҳ ва аз шаҳри давр

در بیابان از ره و از شهر دور

эй аҷаби мурдаи сет ё зинда ки ӯ

ای عجب مرده‌ست یا زنده که او

наменатарсад ҳеҷ аз гургу аду

می‌نترسد هیچ از گرگ و عدو

Омаданду даст бар вай ме заданд

آمدند و دست بر وی می‌زدند

Қосдо чизе нагуфт он арҷманд

قاصدا چیزی نگفت آن ارجمند

Ҳам наҷунбеду нҷнбониди сар

هم نجنبید و نجنبانید سر

Во накард аз имтиҳони ҳам ӯ басар

وا نکرد از امتحان هم او بصر

Пас бигуфтанд ин заъиф бе мурод

پس بگفتند این ضعیف بی‌مراد

Аз мҷоъти сиктаи андари аўФтод

از مجاعت سکته اندر اوفتاد

Нон биовараданд ва дар диягии таом

نان بیاوردند و در دیگی طعام

То бризндш ба ҳулқум ва ба ком

تا بریزندش به حلقوم و به کام

Пас бқосди марди дандон сахт кард

پس بقاصد مرد دندان سخت کرد

То бибинад сидқи он меоди мард

تا ببیند صدق آن میعاد مرد

Раҳмашон омад ки ин бас бе навост

رحمشان آمد که این بس بی‌نواست

Вази мҷоъти ҳолки марг ва фаност

وز مجاعت هالک مرگ و فناست

Корд овараданд қавми аштоФтнд

کارد آوردند قوم اشتافتند

Бастаи дндонҳошро бшикофтанд

بسته دندانهاش را بشکافتند

Рехтанд андари даҳонаш шўрбо

ریختند اندر دهانش شوربا

намефишурданд андрўи нони пора ҳо

می‌فشردند اندرو نان‌پاره‌ها

Гуфт эй дил гарчи худ тан май занӣ

گفت ای دل گرچه خود تن می‌زنی

Роз май доне ва нозӣ ме кунӣ

راز می‌دانی و نازی می‌کنی

Гуфт дил донам ва қосид ме кунам

گفت دل دانم و قاصد می‌کنم

Розиқ аллоҳаст бар ҷону танам

رازق الله است بر جان و تنم

Имтиҳони зини бештари худ чун буд

امتحان زین بیشتر خود چون بود

Ризқи сӯии собирон хуш ме равад

رزق سوی صابران خوش می‌رود