Хар басӣ кушед ва ӯро дафъ гуфт

خر بسی کوشید و او را دفع گفت

Лек ҷўъи алклб бо хар буд ҷуфт

لیک جوع الکلب با خر بود جفت

Ғолиб омад ҳирсу сабраши бади заъиф

غالب آمد حرص و صبرش بد ضعیف

Баси гулӯҳо ки баради ишқи рғиФ

بس گلوها که برد عشق رغیف

Зон расӯлии каш ҳақоиқ дод даст

زان رسولی کش حقایق داد دست

Коди фақри ани икн куфр омадаст

کاد فقر ان یکن کفر آمدست

Гашта буд он хари мҷоътро асир

گشته بود آن خر مجاعت را اسیر

Гуфт агар макраст як раҳи мурдаи гир

گفت اگر مکرست یک ره مرده گیر

Зини азоби ҷўъи бории вои раҳам

زین عذاب جوع باری وا رهم

Гар ҳаёт инаст ман мурдаи баҳам

گر حیات اینست من مرده بهم

Гар хари аввали тавба ва савганд хӯрд

گر خر اول توبه و سوگند خورد

Оқибати ҳам аз харии хабтии бикрад

عاقبت هم از خری خبطی بکرد

Ҳирси кӯру аҳмақ ва нодон кунад

حرص کور و احمق و نادان کند

Маргро бар аҳмақон осон кунад

مرگ را بر احمقان آسان کند

Нест осони марг бар ҷони харон

نیست آسان مرگ بر جان خران

Ки надоранд оби ҷони ҷовдон

که ندارند آب جان جاودان

Чун надорад ҷони ҷовид ӯ шқист

چون ندارد جان جاوید او شقیست

Ҷуръат ӯ бар аҷал аз аҳмқист

جرات او بر اجل از احمقیست

Ҷаҳд кун то ҷон мухиллад гардадат

جهد کن تا جان مخلد گرددت

То ба рӯзи марги баррагии бошиддат

تا به روز مرگ برگی باشدت

Эътимодаш низ бар розиқ набӯд

اعتمادش نیز بر رازق نبود

Ки бар ифшоанд бирав аз ғайби ҷӯад

که بر افشاند برو از غیب جود

Токунӯнаш фазл берӯзӣ надошт

تاکنونش فضل بی‌روزی نداشت

Гарчи гуҳи гуҳ бар таниш ҷўъӣ гумошт

گرچه گه‌گه بر تنش جوعی گماشت

Гар набошад ҷўъи сад ранҷ дигар

گر نباشد جوع صد رنج دگر

Аз паии ҳизаҳ бар орад аз ту сар

از پی هیضه بر آرد از تو سر

Ранҷи ҷўъи аввалӣ буд худ зон илал

رنج جوع اولی بود خود زان علل

Ҳам ба лутф ва ҳам ба хуфт ҳам амал

هم به لطف و هم به خفت هم عمل

Ранҷи ҷўъ аз ранҷҳо покиза тар

رنج جوع از رنجها پاکیزه‌تر

Хосса дар ҷўъсти сад нафъу ҳунар

خاصه در جوعست صد نفع و هنر