Буд габрӣ дар замони боязид

بود گبری در زمان بایزید

Гуфт ӯро як мусулмони Саид

گفت او را یک مسلمان سعید

Ки чаҳ бошадгар ту ислом оварӣ

که چه باشد گر تو اسلام آوری

То биёбӣ сад наҷоту сарварӣ

تا بیابی صد نجات و سروری

Гуфт ин имон агар ҳаст эй мурӣд

گفت این ایمان اگر هست ای مرید

Онк дорад шайхи олами боязид

آنک دارد شیخ عالم بایزید

Ман надорам тоқати он тоби он

من ندارم طاقت آن تاب آن

Ки он фузун омад зи кӯшишҳои ҷон

که آن فزون آمد ز کوششهای جان

Гарчи дар имону дайни номўқнм

گرچه در ایمان و دین ناموقنم

Лек дар имон ӯ баси муъминам

لیک در ایمان او بس مؤمنم

Дорам имон ки он з ҷумла бартараст

دارم ایمان که آن ز جمله برترست

Баси латиф ва бо фурӯғ ва бо фирист

بس لطیف و با فروغ و با فرست

Муъмин имон ӯем дар ниҳон

مؤمن ایمان اویم در نهان

Гарчи меҳрам ҳаст муҳкам бар даҳон

گرچه مهرم هست محکم بر دهان

Бози имони худгар имон шумост

باز ایمان خود گر ایمان شماست

На бидон милстм ва на мштҳост

نه بدان میلستم و نه مشتهاست

Онки сад майлаши сӯии имон буд

آنک صد میلش سوی ایمان بود

Чун шуморо дид он Фотр шавад

چون شما را دید آن فاتر شود

Зонк номӣ бинаду мъниши не

زانک نامی بیند و معنیش نی

Чун биёбонро мФозаҳи гуфтанӣ

چون بیابان را مفازه گفتنی

Ишқ ӯ з оварад имони бФсрд

عشق او ز آورد ایمان بفسرد

Чун ба имони шумо ӯ бингарад

چون به ایمان شما او بنگرد