Як муаззин дошт баси овози бад

یک مؤذن داشت بس آواز بد

Дар миёни коФрстон бонг зад

در میان کافرستان بانگ زد

Чанд гуфтандаш магӯ бонги намоз

چند گفتندش مگو بانگ نماز

Ки шавад ҷанг ва адоватҳо дароз

که شود جنگ و عداوت‌ها دراز

ӯ ситеза кард ва пас бе эҳтироз

او ستیزه کرد و پس بی‌احتراز

Гуфт дар коФрстони бонги намоз

گفت در کافرستان بانگ نماز

Халқ хоиФ шуд зи фитнаи омма Эй

خلق خایف شد ز فتنهٔ عامه‌ای

Худ биёмад кофарӣ бо ҷома Эй

خود بیامد کافری با جامه‌ای

Шамъу ҳалво бо чунон ҷомаи латиф

شمع و حلوا با چنان جامهٔ لطیف

Ҳадя оварад ва биёмад чун алиФ

هدیه آورد و بیامد چون الیف

Пресс прессон кини муаззин кӯ куҷост

پرس پرسان کاین مؤذن کو؟ کجاست‌؟

Ки салоу бонг ӯ роҳати Фзост

که صلا و بانگ او راحت‌فزاست

Ҳин чаҳ роҳат буд зон овози зишт

هین چه راحت بود زان آواز زشت

Гуфт ки овозаш фитод андари кунишат

گفت که آوازش فتاد اندر کنشت

Духтарӣ дорам латифу баси суннӣ

دختری دارم لطیف و بس سنی

Орзӯ май буд ӯ ромؤмнӣ

آرزو می‌بود او را مؤمنی

Ҳеҷ ин савдо намерафт аз сараш

هیچ این سودا نمی‌رفت از سرش

Пандҳо медод чандини кофараш

پندها می‌داد چندین کافرش

Дар дил ӯ меҳри имони руста буд

در دل او مهر ایمان رسته بود

Ҳам чу миҷмар буд ин ғами ман чу авд

هم‌چو مجمر بود این غم من چو عود

Дар азобу дард ва ашкнҷаҳ бидам

در عذاب و درد و اشکنجه بدم

Ки биҷунбад силсила ӯ дам ба дам

که بجنبد سلسلهٔ او دم به دم

Ҳеҷ чора менадонистам дар он

هیچ چاره می‌ندانستم در آن

То фурӯ хонд ин муаззини он азон

تا فرو خواند این مؤذن آن اذان

Гуфт духтар чист ин макрӯҳи бонг

گفت دختر چیست این مکروه بانگ

Ки бгўшм омад ин ду чори донг

که به گوشم آمد این دو چار دانگ

Ман ҳамаи умри ин чунин овози зишт

من همه عمر این چنین آواز زشت

Ҳеҷ нишнидам дарин дайру кунишат

هیچ نشنیدم درین دیر و کنشت

Хўҳрши гуфто ки ин бонги азон

خواهرش گفتا که این بانگ اذان

Ҳаст эълому шиори муъминон

هست اعلام و شعار مؤمنان

Бовараш номад бипурсед аз дигар

باورش نامد بپرسید از دگر

Он дигар ҳам гуфт оре эй падар

آن دگر هم گفت آری ای پدر

Чун яқини гашташи рух ӯ зард шуд

چون یقین گشتش رخ او زرد شد

Аз мусулмонии дил ӯ сард шуд

از مسلمانی دل او سرد شد

Бози рустами ман зи ташвишу азоб

باز رستم من ز تشویش و عذاب

Дӯш хуш хуфтам дар он бе хавфи хоб

دوش خوش خفتم در آن بی‌خوف خواب

Роҳатами ин буд аз овоз ӯ

راحتم این بود از آواز او

Ҳадя оварадам ба шукри он марди кӯ

هدیه آوردم به شکر آن مرد کو

Чун бидидаш гуфт ин ҳадя пазир

چون بدیدش گفت این هدیه پذیر

Ки марои гаштии мҷиру дастгир

که مرا گشتی مجیر و دستگیر

Онч кардӣ бо ман аз эҳсон ва бар

آنچ کردی با من از احسان و بر

Банда ту гаштаам ман мустамар

بندهٔ تو گشته‌ام من مستمر

Гар ба молу малику сирвати Фрдмӣ

گر به مال و ملک و ثروت فردمی

Ман даҳонатро пар аз зар кардамӣ

من دهانت را پر از زر کردمی

Ҳаст имони шумо зарқу муҷоз

هست ایمان شما زرق و مجاز

Роҳи зани ҳам чун ки он бонги намоз

راه‌زن هم‌چون که آن بانگ نماز

Лек аз имону сидқи боязид

لیک از ایمان و صدق بایزید

Чанд ҳасрат дар дил ва ҷонам расед

چند حسرت در دل و جانم رسید

Ҳам чу он зани кӯи ҷимоъ хар бидид

هم‌چو آن زن کو جماع خر بدید

Гуфт оўаҳ чист ин Фҳли Фарид

گفت آوه چیست این فحل فرید

Гар ҷимоъ инаст бурданди ин харон

گر جماع اینست بردند این خران

Бар кас мо мерайанд ин шавҳарон

بر کس ما می‌ریند این شوهران

Дод ҷумла дод имони боязид

داد جمله داد ایمان بایزید

Офаринҳо бар чунин шери Фарид

آفرین‌ها بر چنین شیر فرید

Қатрае земонаш дар баҳр ар равад

قطره‌ای ز ایمانش در بحر ار رود

Баҳри андари қатрааш ғарқа шавад

بحر اندر قطره‌اش غرقه شود

Ҳам чу зи оташи заррае дар беша ҳо

هم‌چو ز آتش ذره‌ای در بیشه‌ها

Андари он зарра шавад бешаи фано

اندر آن ذره شود بیشه فنا

Чун хаёлӣ дар дили шаҳ ё сипоҳ

چون خیالی در دل شه یا سپاه

Кард андари ҷанги хасмонро табоҳ

کرد اندر جنگ خصمان را تباه

Як ситора дар Муҳамад рух намӯд

یک ستاره در محمد رخ نمود

То фано шуд гавҳари габру ҷуҳуд

تا فنا شد گوهر گبر و جهود

Онк имон ёфт рафт андари амон

آنک ایمان یافت رفت اندر امان

Куфрҳои боқӣон шуд ду гумон

کفرهای باقیان شد دو گمان

Куфри сарфи аввалин борӣ намонад

کفر صرف اولین باری نماند

ё мусулмонӣ ва ё бимии нишонд

یا مسلمانی و یا بیمی نشاند

Ин ба ҳилаи обу равғани крднист

این به حیله آب و روغن کردنیست

Ин мислҳо кФўи зарра нур нест

این مثلها کفو ذرهٔ نور نیست

Зарра набӯд ҷузи ҳақирии мнҷсм

ذره نبود جز حقیری منجسم

Зарра набӯд шорқи лои инқсм

ذره نبود شارق لا ینقسم

Гуфтани зарраи Муродии дони хФӣ

گفتن ذره مرادی دان خفی

Муҳаррами дарё нае ин дами кафӣ

محرم دریا نه‌ای این دم کفی

Офтоби нири имони шайх

آفتاب نیر ایمان شیخ

Гар намояди рухи зи шарқи ҷони шайх

گر نماید رخ ز شرق جان شیخ

Ҷумлаи пастӣ ганҷ гирад то срӣ

جمله پستی گنج گیرد تا ثری

Ҷумлаи боло хулд гирад ахзарӣ

جمله بالا خلد گیرد اخضری

ӯ яке ҷон дорад аз нури мунир

او یکی جان دارد از نور منیر

ӯ яке тан дорад аз хоки ҳақир

او یکی تن دارد از خاک حقیر

эй аҷаб инаст ӯ ё он бигӯ

ای عجب اینست او یا آن بگو

Ки бимонадам андарин мушкили амӯ

که بماندم اندرین مشکل عمو

Гар вай инаст эй бародар чист он

گر وی اینست ای برادر چیست آن

Пар шуда аз нур ӯ ҳафт осмон

پر شده از نور او هفت آسمان

Вар вай онаст ин бадан эй дӯст чист

ور وی آنست این بدن ای دوست چیست

эй аҷаби зини ду кадоминаст ва кист

ای عجب زین دو کدامین است و کیست