эй худоӣ беназир эсор кун

ای خدای بی‌نظیر ایثار کن

Гӯшро чун ҳалқа додӣ зини сухан

گوش را چون حلقه دادی زین سخن

Гӯши мо гир ва бидон маҷлиси кашон

گوش ما گیر و بدان مجلس کشان

Каз рҳиқт мехуранд он сархушон

کز رحیقت می‌خورند آن سرخوشان

Чун ба мо бӯеи расонидии азин

چون به ما بویی رسانیدی ازین

Сар мабанд он машкро эй раби дайн

سر مبند آن مشک را ای رب دین

Аз ту нӯшанд ар зукуранд ар анос

از تو نوشند ار ذکورند ار اناث

Бедареғӣ дар ато ё мстғос

بی‌دریغی در عطا یا مستغاث

эй дуои ногуфта аз ту мустаҷоб

ای دعا ناگفته از تو مستجاب

Дода дилро ҳар дамии сад фатҳи боб

داده دل را هر دمی صد فتح باب

Чанд ҳарфӣ нақш кардӣ аз рқўм

چند حرفی نقش کردی از رقوم

Сангҳо аз ишқ он шуд ҳам чу мум

سنگ‌ها از عشق آن شد هم‌چو موم

Навен абрӯи соди чашму ҷими гӯш

نون ابرو صاد چشم و جیم گوش

Бар навиштӣ фитнаи сад ақлу ҳуш

بر نوشتی فتنهٔ صد عقل و هوش

Зон ҳуруфат шуд хиради борӣки рейс

زان حروفت شد خرد باریک‌ریس

Насх мекун эй адиб хуш навис

نسخ می‌کن ای ادیب خوش‌نویس

Дар хур ҳар фикри баста бар адам

در خورِ هر فکرِ بسته بر عدم

Дам ба дами нақши хаёлии хуши рақам

دم به دم نقشِ خیالی خوش‌رقم

Ҳарфҳои турфа бар лавҳи хаёл

حرف‌های طرفه بر لوح خیال

Бар навиштаи чашму оризи хаду хол

بر نوشته چشم و عارض خد و خال

Бар адам бошам на бар мавҷӯди маст

بر عدم باشم نه بر موجود مست

Зонк маъшӯқи адам вофе тараст

زانک معشوقِ عدم وافی‌ترست

Ақлро хат хон он ашкол кард

عقل را خط‌ خوان آن اَشکال کرد

То диҳад тадбирҳоро зон навард

تا دهد تدبیرها را زان نورد